เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา ไปแถววังน้ำเขียว ขับรถผ่าน สแกราชเลยเข้าไปดู
http://www.tistr.or.th/sakaerat/index.phpหน่วยนี้ ขับรถเข้าไปราวสามกิโลจากถนนใหญ่ ลักษณะเป็นป่าโปร่ง บนเข้าเล็กๆ ของที่ราบสูงโคราช และอยู่ห่างจากอำเภอปักธงชัยราว ๒๕ กิโล ภายในหน่วยมีเจ้าหน้าที่อยู่คอยให้การต้อนรับ มีสถานที่พักให้ แต่ต้องมากกว่า ๑๐ คนขึ้นไปจึงรับ แถมจองยาก และโทรสัพท์ก็บอกว่าโทรไม่ค่อยติด ที่หน่วยเป็นตัวอาคารใหญ่เหมือนกัน จากปากทางขับรถเข้าไปไม่ต้องเห็นสัตว์อะไร เพราะมีมอเตอร์ไซดืวิ่งเข้าออกเสมอ ได้คุยกับเจ้าหน้าที่ เขาบอกว่าจะมาดูไก่ป่าต้องหน้าหนาวราวเดือน พฤศจิกาหรือธันวา เพราะจะมีไก่ออกมาให้เห็นมากหน่อย แต่ก็ยอมรับว่าไก่ป่าหาดูยากกว่าไก่ฟ้าพญาลอเสียอีก จากอาคารที่พักมีทางเดินเข้าไปในป่า แต่ต้องขออนุญาติ เจ้าหน้าที่บอกว่า เราไม่จำเป็นต้องพักที่นั่น ไปพักแถววังน้ำเขียวแล้วเข้ามาดูแต่เช้ามืดก็ได้ โดยขอติดต่อไว้ก่อน ตอนที่ไปไม่เห็นไก่ป่าเลย เจ้าหน้าที่บอกว่ามีไก่ป่าตัวผู้ ๑ ตัวที่เชื่อง ออกจากป่ามาหาอะไรกินแถวหน่วยตอนเช้า และตอนบ่ายประจำ คุ้นคน และสวยมาก ผม ไม่มีเวลารอถึงบ่ายเลยไม่ได้เห็น แต่ยังไม่คลายสงสัยว่าไช่ไก่ป่าหรือ เพราะไก่ป่าไม่น่าเชื่องแต่เจ้าหน้าที่ยืนยันว่าแถวนั้นไม่มีไก่บ้านอยู่เลย ไว้วันหลังไปแถวนั้นอีกจะลองเดินเข้าป่าไปดู
จากที่ได้พูดคุยกันกับเจ้าหน้าที่ เขาบอกว่าไก่ป่าเห็นยาก และไม่ชุกชุมเท่าแถบเขาใหญ่ และอีกอย่างหนึ่งเขาเองก็ไม่ได้สนใจในไก่ป่าสักเท่าไหร่ สนใจพวกไก่ฟ้าและสัตว์อื่นๆเสียมากกว่า( แต่เพื่อนชมรมนก บอกพบเห็นไก่ป่าประจำ หากินกับไก่ฟ้าพญาลอ) ดังนั้น ผมคิดว่าจากที่เราได้อ่านคอลัมของบางกอกโพสต์ ที่สถานีอ่างฤาไนจะน่าไปดูไก่ป่ามาที่สุด เขามีเจ้าหน้าที่ๆศึกษาเรื่องนี้ด้วย พวกเราน่าไปเที่ยวมาก กลัวอย่างเดียวฝรั่งช่างภาพบอกว่าหน้าฝนจะมีเห็บชุกชุม ขนาดถ่ายรูปยังเห็นเห็บเกาะที่หงอนไก่เลย เห็บนี้มีเชื้อไวรัสด้วย น่ากลัวจัง
พวกเราถ้าทำได้น่าจะลองไปตีสนิทกับพวกที่ทำวิจัยเรื่องไก่ป่าดู เพราะอาจได้ความรู้มากขึ้น ผมจะลองถามๆเพื่อนๆดู แล้วจะรายงานให้ทราบครับ
