ขอออกตัวก่อนครับว่าไม่ใช่เซียน ถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนประสบการณ์กันครับถ้าเกิดผิดพลาดประการณ์ใดก็ค้านได้ครับ
จากประสบการน๊ะครับไก่ป่าแท้นั้นมีวิธีดูหลายอย่างมากครับแต่ที่แน่นอนที่สุดน๊ะครับคือ
1. ถ้าเป็นไก่ที่ไม่เคยเลี้ยงและต่อได้มาไหม่หงอนของไก่จะหงดลีบและแห้งไปเลยครับและจะขึ้นแดงใหม่หลังจากฤดูผลัดขนเสร็จแล้วครับ ให้ถือไว้ว่าแท้ครับ และถ้าเลียงไว้สองสามเดือนขึ้นหงอนขึ้นแล้วผมว่าลูกผสมจากป่าครับ จากที่เคยได้ครับถ้าเป็นลูกผสมป่าเลี้ยงไว้ไม่กี่เดือนก็ขึ้นเเล้วครับแต่ถ้าเป็นป่าแท้ครับต้องหลังจากผลัดขนบ้านครับ
2.จากที่เคยเห็นแข้งเล็กครับและเกล็ดของไก่ป่าแท้นั้นถ้าสังเกตุดูดีๆแล้ว
จะเป็นสีเหลืองขี้ผึ้งครับและจะเห็นได้ชัดตรงข้อต่อของเกล็ดบนกับเกล็ดล้าง ถือว่าแท้ครับไม่ได้ดำครับ ถ้าเป็นสีดำละก็ไก่แจ้ครับ หรือลูกผสม
3.หน้ายาว หงอนเล็ก ลำตัวยาวทรงปลีกล้วยทั้งตัวผู้และตัวเมียครับ
แต่ที่ดูได้ชัดเจนที่สุดคงจะเป็นข้อ 1. ครับ

อยากได้ข้อมูลเพิ่มเติมเช่น...
-แหล่งที่เคยพบเห็นอยู่จังหวัดไหน? บริเวณป่าหรือภูมิประเทศแถบนั้นเป็นอย่างไร?ใกล้-ไกลชุมชนเป็นต้น.
-จำนวนที่เคยพบเห็นมาก-น้อยประการใด?
-เคยเลี้ยงมาเองหรือได้เห็นคนอื่นเลี้ยง?
-อยากได้รูปภาพประกอบ
...จากข้อความของคุณx_nesher ข้างต้นถือว่าเป็นข้อมูลใหม่จะได้ช่วยกันวิเคราะห์เพื่อเป็นกรณีศึกษา ถ้าข้อมูลของคุณx_nesher ถูกต้องเป็นจริงอย่างที่ว่ามาเราคงต้องมาเริ่มต้นนับหนึ่งกันใหม่หมดเลย. แล้วจะทำอย่างไร..??? กับไก่ป่า(ที่เราคิดว่าแท้)ที่เราอนุรักษ์ไว้. คิดแล้วกลุ้มใจเฮ้อ! กำลังหาทางลง(เลิก)อยู่พอดี.

ไลก้าทีมครับ สิ่งที่คุณเอ๊กซ์ แนะนำมา มีสิ่งเดียวที่เป็นความรู้ใหม่คือ ข้อ ๒ เกล็ดแข้งครับ ข้อ ๑ และ ข้อ ๒ พวกเราก็รู้กันมาแล้ว
เรื่องเกล็ดนั้นเพิ่งเคยได้ยิน ดังนั้น สิ่งที่คุณ เอ๊กซ์แสดงความคิดเห็นนั้นเป็นสิ่งใหม่ซึ่งต้องพิศูจน์กันก่อน

จริงครับถ้าเป็นสิ่งใหม่ต้องพิสูจน์กันก่อนครับ
ครั้งแรกผมก็คิดว่าเป็นสีดำเหมือนกันครับเพราะไม่เคยสังเกตุดีๆ จนได้นั่งพูดคุยกับ
นายพรานต่อไก่แถวบ้านครับ แกต่อไก่ตั้งแต่แถวบ้านยังเป็นป่าอยู่เลยครับตอนนี้แกก็
แก่แล้วละครับ ก็นั่งพูดคุยกับตามประสาคอไก่ป่าครับ (ไก่เถื่อน) ก็คุยกันถึงลักษณะ
ไก่ป่าแท้กันครับ เพราะถ้าเป็นแถวบ้านผมยกให้แกเป็นเกจิเลย คุยกันโดยลักษณะ
ทั่วไปก็เหมือนกันเหละครับแต่ที่เป็นความรู้ใหม่ของผมคือเรื่องเกล็ดนี้เหละครับ
แกบอกว่าเกล็ดต้องเหลืองด้วยครับ ตอนเเรกผมก็ยังดูไม่ออกแกก็เลย เอาไก่ลูกผสมให้ดู
แล้วเอาไก่แจ้ให้ดูปรากฎว่าเกล็ดดำ แล้วแกก็เอาตัวที่เป็นไก่ป่าแท้ที่แกเลี้ยงไว้มาให้ดูปรากฎว่า
เป็นสีขี้ผึ้งจริงๆด้วยครับ เรื่องนี้เป็นความรู้ใหม่เลยเอามาบอกกันครับ
แต่ตอนนี้ลุงแกมีแต่ลูกผสมหรือไก่ต่อครับ เพราะตัวแท้ๆน๊ะผมเอาของแกมาหมดแล้วครับอิอิ
แกต่อไก่มาเป็นอาหารแต่ผมเป็นพวกอนุรักษ์

ถ่ายรูปมาให้ดูหน่อยได้ไหมครับเกล็ดสีน้ำผึ้งอยากเห็นว่าเป็นเยี่ยงไร

ได้ครับผมถ่ายรูปแล้วจะส่งให้ดูครับ แต่ตอนนี้ยังไม่มีกล้องครับ

ไว้ว่างๆ จะแวะไปพิสูจน์ครับ แค่ทุ่งสง อิๆ

...จากข้อความของคุณx_nesher ข้างต้นถือว่าเป็นข้อมูลใหม่จะได้ช่วยกันวิเคราะห์เพื่อเป็นกรณีศึกษา ถ้าข้อมูลของคุณx_nesher ถูกต้องเป็นจริงอย่างที่ว่ามาเราคงต้องมาเริ่มต้นนับหนึ่งกันใหม่หมดเลย. แล้วจะทำอย่างไร..??? กับไก่ป่า(ที่เราคิดว่าแท้)ที่เราอนุรักษ์ไว้. คิดแล้วกลุ้มใจเฮ้อ! กำลังหาทางลง(เลิก)อยู่พอดี.[/quote]

ฟังไลก้าทีม เขียนเช่นนี้แล้วกลัว ครับ อย่าพึ่งท้อ อย่าพึ่งเลิกนะครับ ไลก้าทีมเป็นกำลังอันสำคะญยิ่งของพวกเรา และเท่าทีผมได้ดูรูปไก่ป่าของทางไลก้าทีมแล้ว คงจะเป็นไปได้ยากว่าจะไม่ไช่ไก่ป่าแท้ และก็สวยงามมากเสียด้วย
ผมเองยังคิดเลยว่าไก่ป่าทางเหนือสวยงามจริงไก่ป่าใต้จะสู้เขาได้ไหมนี่
กลุ้ม มากๆ จะให้ผมไปช่วยเลี้ยงไหมครับ

ก็น่าจะดีเหมือนกันคุณหมู..เห็นพักนี้ชื่นชมแต่ไก่ชน.นึกว่าลืมไก่ป่าไปเสียแล้ว คุณหมูช่วยคุณเจทำการเปิดธนาคารเร็วๆเถอะจะเลี้ยงไว้ให้อีกสักระยะหนึ่ง. ไม่ได้ท้อใจแต่ตั้งใจไว้เช่นนั้น."ว่าเมื่อทำงานถึงเป้าหมายแล้วก็จะปล่อยวาง" ไก่ป่าทางใต้และทางเหนือถ้าพูดถึงเรื่องความสวยงามคงไม่ต่างกันคงสวยพอๆกันขึ้นอยู่กับใครชอบอย่างไร ในแต่ละถิ่นมันก็มีตัวสวยมากสวยน้อย หางสั้นหางยาว ตัวเล็กตัวใหญ่ สีเข้มสีอ่อนมันวัดกันยากสรุปแล้วสวยพอกันจริงไหมคุณหมู แต่ถ้าความหายากไก่ป่าทางใต้น่าจะหายากกว่าทางเหนือ. ถ้ามีโอกาสได้กลับไปเย่ียมบ้านที่ใต้จะเลยไปชมของคุณเจและของคุณx_nesher เมื่อก่อนเคยไปดูของ nnafarm ที่บางสะพานน้อย.ก็สวยดี

ใช่ครับ พี่ Leica Team อย่าพึ่งท้อน๊ะครับบางทีอาจจะคนละพื้นที่ก็ได้ครับ บางทีที่ผมบอกไว้
คงจะผิดก็ได้น๊ะครับ แต่ใต้เหนือก็ไก่ป่าหูเเดงเหมือนกันคงไม่แตกต่างกันมากหรอกครับ
ก็อย่างเช่น ไก่หูแดงและหูขาว ก็มีข้อแตกต่างที่หูขาวเท่านั้นเองไม่ใช่เหลอครับ
ยินดีต้อนรับครับ Leica Team ถ้าหากมาเที่ยวใต้เมื่อไรก็มาชมไก่ของผมได้ครับ
หรือจะหาไก่ทางใต้ไปเลี้ยงก็ได้ ผมยินดีพาไปทัวป่าเลยครับ
ส่วนเรื่องที่โพสข้อความไปแล้วทำได้ใครต้องเลิกไปละก็ต้องขออภัยครับ
ถ้าหากเลิกผมเลิกเองแต่จะไม่เลิกเลี้ยง ศึกษา และอณุรักษ์ไก่ป่าครับ

บอกแล้วไม่ได้ท้อ..ไม่ใช่พันธ์ุท้อ..พันธ์ุสตอ..บ้านห่างกัน ๑๐๐ กว่าโลมีโอกาสแล้วจะไปเยี่ยม.แถวนั้นถิ่นเที่ยวเก่าอยู่แล้วตั้งแต่จันดี,นาบอน,ทุ่งสง,ร่อนฯพอคุ้นอยู่

ดีครับ

อย่างนี้ต้องถามทางไลก้าทีมว่า"เป้าหมาย"คืออะไร ถึงไกล้จัง ของพวกเรายังไกลโพ้นเลยครับ อิอิ
เสียดายทางไลก้าทีม ไม่ได้มาประชุมในวันนั้นจะได้ทราบว่าชมรมเรายังห่างไกลจากจุดหมายมากนัก
ผมไม่ได้หลงไก่ชนจนลืมไก่ป่าหรอกครับ รักทั้งสองเพราะเป็นสมบัติของชาติไทยทั้งคู่ ตอนนี้มีลูกเล็ก ไก่ป่าตัวน้อยร้องเจี้ยบๆ ต้องการความรักความดูแลอยู่ที่บ้าน ลืมไม่ลงทิ้งไม่ได้หรอกครับ
ทางไลก้าทีม ต้องการให้พวกเราช่วยอะไรอย่าได้เกรงใจเลยครับ พวกเรามีตั้งหลายคนช่วยกันคิด ช่วยกันทำ แต่รู้สึกตลอดมาทางไลก้าทีมวิ่งเร็วกว่าพวกเรามาก เราเองอาจจะต้องเป็นผู้ขอความช่วยเหลือเสียมากกว่า
พันธุ์ท้อ กับพันธุ์สตอ ห่างไกลเป็นพันกิโลนะครับ พูดผิดหรือเปล่า อีกไม่นานนักก็จะเข้าหน้าหนาวอีกแล้ว บรรยากาศทางเหนืองสวยงามคึกคัก ผมอยากมั๊กๆ อยากไปดูประกวดไก่ต่อที่แพร่ น่าน หากจะเลยไปสักหน่อย เยี่ยมทางไลก้าทีมจะได้เป็นสองเด้ง ไม่รู้ใครจะไปบ้าง

ขอตอบคุณหมู...
คำถาม.."เป้าหมายคืออะไร?"ถึงใกล้จังของพวกเรายังไกลโพ้นเลยครับ..
คำตอบ.."เป้าหมายไกล ต้องทำให้ใกล้" ได้ไม่ใช่หรือ? "คิดไกลทำให้ใกล้ ใช้เวลาให้สั้นที่สุด" ก็ย่อมทำได้ไม่ใช่หรือ?
....การอนุรักษ์ไก่ป่ามีมานานแล้ว แล้วก็ยังคงมีต่อไปเรื่อยๆๆๆ...ไลก้าทีมมาทีหลัง หลังจากที่มีผู้เริ่มต้นการอนุรักษ์ไก่ป่ามาแล้วเนิ่นนาน.ไม่ว่าจะเป็นหน่วยงานของรัฐ สมาคมต่างๆ มูลนิธิต่างๆ จนกระทั่งชมรมอนุรักษ์ไก่ป่าไทย(แห่งประเทศไทย).หน่วยงานที่กล่าวมาแล้วข้างต้นถือว่า "เป็นต้นตอ" ที่หยั่งรากลึกมีความแข็งแกร่ง มีศักยภาพ องค์กรมีความมั่นคงเป็นตัวของตัวเองอยู่แล้ว ไลก้าทีมขอเพียงเป็นยอดอ่อนๆที่จะมาเสียบยอดบน "ต้นตอ" ขององค์กรที่เกิดมาก่อนดังกล่าวก็ถือว่าบรรลุเป้าหมายระดับหนึ่งแล้ว. ถ้าต้นตอใดพร้อมให้เราทำการเสียบยอดได้เราก็ทำ หน่วยงานใดไม่พร้อมเราก็ต้องปล่อยวาง.เวลาในโลกมันสั้นนัก เราต้องใช้วันเวลาให้น้อยที่สุดแต่ให้ได้งานมากที่สุด ไม่หลงไหลไปกับโลกและงานใดงานหนึ่งจนต้องเสียเวลามากเกินไป จะใช้ชีวิตนี้เพื่อทำงานให้ได้มากที่สุด.นี่คือคำตอบประการที่หนึ่ง

คำถาม.. "พันธุ์ท้อ กับพันธุ์สะตอ ห่างไกลเป็นพันกิโลนะครับ พูดผิดหรือเป่ลา?"
คำตอบ..พูดไม่ผิดหรอก..คิดว่าคุณหมูน่าจะฟังผิดมากกว่า..."พันธุ์ท้อเกิดในถิ่นภาคเหนือ พันธุ์สะตอถิ่นกำเนิดอยู่ภาคใต้" พันธุ์สะตอจะไปอยู่ที่ไหนก็ยังเป็นพันธุ์สะตอแท้.สะตอมันไม่เคยลืมป่ายาง ไม่เคยลืมทุ่งมะพร้าว ไม่เคยลืมสวนปาล์ม ผู้ที่เคยอยู่เคียงข้างมัน เคยอาศัยร่มเงาซึ่งกันและกันนี่คือคำตอบประการที่สอง
....หมายเหตุ.. เป้าหมายที่ตั้งไว้ยกตัวอย่างให้เห็นสัก ๒ตัวอย่างเช่น "โครงการ ๑ป่า-๑๐๐ตัวไก่ป่า" ปัจจุบันก็ทำงานเข้าเป้าไปแล้ว...และยังมีอีกหลายๆโครงการตัวอย่างเช่น "โครงการเปลี่ยนพันธุ์แล้วต่อยอดใหม่" โครงการนี้ก็กำลังดำเนินการอยู่เข้าเป้าไปบ้างแล้ว(เล่าให้คุณเจฟังไปบ้างแล้ว)คือให้หน่วยงานบางหน่วยงานพยายามเปลี่ยนจากไก่ไม่แท้ให้มาอนุรักษ์เพาะเลี้ยงไก่ป่าแท้โดยที่ ไลก้าทีม ส่งมอบไก่ป่าแท้พ่อพันธุ์-แม่พันธุ์และไก่รุ่นๆอีกจำนวนหนึ่งให้ไปขยายพันธุ์ต่อไป.ฯลฯ..โครงการที่คิดเผื่อไว้ให้ชมรมอนุรักษ์ไก่ป่าไทยก็คือ.."โครงการ ๑๐๐ป่า๑,๐๐๐,๐๐๐ตัวไก่ป่าทั่วไทย"จะเป็นไปได้หรือไม่ขึ้นอยู่กับทุกๆคนในชมรมฯ.ที่จะต้องช่วยกำหนดยุทธศาสตร์ในการดำเนินการณ์ ถ้าช่วยกันทำให้สำเร็จได้ไก่ป่าไม่สูญพันธุ์ไปจากเมืองไทยแน่นอนและจะเป็นการอนุรักษ์ที่ยั่งยืนชั่วลูกชั่วหลานกันเลยทีเดียว...

...เรื่องที่จะมาเที่ยวเหนือของคุณหมูหากจะมาจริงๆๆๆ...ขอให้บอกจะส่งคนไปรับถึง จ.แพร่.

...ข้อเสนอแนะ...

เรื่องไก่ป่าแท้-ไม่แท้นั้นในชมรมฯพูดคุยกันมาเยอะแล้วและได้ข้อสรุปเขียนเป็นนิยามลักษณะของไก่ป่า
เพศผู้-เพศเมียอย่างละถึง ๑๖ข้อด้วยกัน.กว่าจะรวบรวมมาได้เราก็ได้ผ่านขั้นตอนหลายยุทธศาสตร์ด้วยกันเช่น..รวบรวมจากประสบการณ์จริงของหลายๆท่านที่ผ่านการเลี้ยง,ผ่านการล่า,ผ่านการศึกษาทำวิจัย..ฯลฯ....รวบรวมข้อมูลจากภาพถ่ายจากหลายๆถิ่นหลายๆท่านและผ่านการวิพากษ์มาแล้วมากมาย...จนในที่สุดก็ได้ข้อสรุปว่าไก่ป่าแท้ต้องมีลักษณะอย่างไรบ้าง?ทั้งเพศผู้-เพศเมีย มันอาจจะมีลักษณะปลีกย่อยอื่นๆอีกก็เป็นได้แต่คิดว่าไม่น่าจะเป็นสิ่งสำคัญที่จะมาหักล้าง ๑๖ข้อดังกล่าวได้เช่น.........! "ถ้าไม่ใช่อย่างนี้คือไม่แท้" ประเด็นย่อยเพียงประเด็นเดียวไม่น่าจะหักล้าง ๑๖ข้อข้างต้นที่เคยรวบรวมไว้ได้. ถ้าไม่เช่นนั้นเราจะกลับไปที่เก่าคือเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่หมด...(นี่คือสิ่งที่กลัวที่สุดในการทำงาน)..เพราะว่าแค่เพียงลักษณะไก่ป่าแท้หรือไม่แท้เรายังไม่ชัดเจนแล้วเราจะเดินหน้าทำงานอนุรักษ์กันต่อไปได้อย่างไร.?จากนี้ไปเราน่าจะต้องมาช่วยกันคิดโครงการและกำหนดยุทธศาสตร์ของแต่ละโครงการเพื่อขับเคลื่อนงานอนุรักษ์ให้รุดหน้าเพื่อให้ทันกับการลดปริมาณอย่างรวดเร็วของไก่ป่า-สัตว์ป่าและป่าไม้กันดีกว่า..เราเดินทางกันมาไกลและนานพอสมควรแล้วต่างก็มีประสบการณ์กันไม่น้อยแล้วเดินหน้านับ ๕,๖,๗,๘,๙,๑๐....ฯลฯ.กันดีกว่า...ก่อนอื่นอยากให้หันมามองสิ่งเหล่านี้กอ่น ก่อนที่จะเดินหน้าต่อไป... ๑.ทีม คือกลุ่มคนที่จะเป็นหลักในการขับเคลื่อนมีแล้วหรือยัง.?ใครบ้าง.? ๒.ที่ คือที่ทำการหรือสำนักงานของชมรมฯมีแล้วหรือยัง..อยู่ที่ไหน?จะได้มีไว้สำหรับติดต่อประสานงาน. ๓.ทุน คือเงินทุนที่ต้องใช้จ่ายในการจัดกิจกรรมหรือทำธุรกรรมต่างๆต้องมีถ้าไม่มีทำงานไม่ได้หรือมีไม่พอก็งานไม่เดินหน้าเพราะการณ์ทำงานอนุรักษ์ต้องมีเงินทุนไว้ไช้จ่าย.มีแล้วหรือยัง..จะหาได้จากที่ไหน..จากใคร..อย่างไร..เท่าไร.? ๔.ทำ คือระบบการจัดการ การบริหาร การดำเนินการเพื่อไปสู่เป้าหมายและอุดมการณ์ที่ตั้งใจไว้..ทำอะไร.?อย่างไร.?ที่ไหน.?ใครเป็นคนรับผิดชอบ.?ทำไมต้องทำ.????(ข้อ ๑,๒ สำคัญเพราะเป็นเครดิตสำหรับการทำงานในข้อ ๓,๔ต่อไป)

.........ด้วยความปราถนาดีและบริสุทธิ์ใจ........

"leica team"