เคยเปรยๆ ไว้กับน้องคนหนึ่งว่า เราน่าจะทำธนาคารไก่ป่าได้

อย่างที่อื่นเค้าก็มีธนาคารต้นไม้ หลักการก็เหมือนกันคือ

เพาะได้ ก็แจกจ่ายให้สมาชิก ส่วนสมาชิกได้ไปแล้ว เพาะได้ต่อ ก็ต้องมาคืน (ดอกเบี้ย) ส่วนหนึ่ง

เพื่อจะได้เอามาสลับสายบ้าง แจกเพื่อนคนอื่นต่อบ้าง

ช่วงนี้คงไม่ได้ออกรอบไปไหนกัน เพราะเข้าช่วงฤดูฝน

เราก็มาระดมความคิดเห็นกันในเว็บนะครับ

"good idea" เป็นยุทธศาสตร์ที่น่าสนใจ

แต่กลัวว่าจะหาย"ทั้งต้น-ทั้งดอกเบี้ย" คงต้องมีฝ่ายสินเชื่อ.. ฝ่ายติดตามหนี้..ฝ่ายฯลฯ..แต่ว่าใคร?จะเป็นผู้จัดการธนาคารคนแรกครับ.ก็คงต้องเป็นคุณเจ.ก่อน.ขอเป็นลูกค้าด้วยคน. แล้วจะเริ่มเมื่อไหร่? แล้วที่ตั้งสำนักงานใหญ่จะอยู่ที่ใหน?

ผมว่า เป็นความคิดที่ดีนะครับ แต่ว่าก็คงต้องมีมาตรฐานของกรง ความพร้อมต่างๆ ก่อนที่จะรับไก่ไปเลี่ยง ไม่งั้นแทนที่จะได้ไก่เพิ่ม อาจจะเป็นการลดจำนวนลงก็ได้




________________________
มานะคึกคัก

เห็นด้วยกับแนวคิดของคุณเจ. ถ้าทำได้ก็เป็นผลงานชิ้นสำคัญของการอนุรักษ์ไก่ป่าแบบยั่งยืนเลยทีเดียว แต่ก็อยากให้ช่วยกันระดมสมองกำหนดยุทธศาสตร์สัก ๔-๕ ยุทธศาสตร์ในการอนุรักษ์ไก่ป่าแบบถาวรยั่งยืนเพื่อเป็นแนวทางในการอนุรักษ์ไก่ป่าที่ถูกต้องและเป็นไปในทิศทางเดียวกัน. ส่วน"ยุทธศาสตร์ธนาคารไก่ป่า" ก็คงต้องช่วยกันคิดวิธีการทำงานกำหนดกฏเกณฑ์ให้ละเอียดรอบคอบไม่เช่นนั้นก็จะเป็นแบบที่น้องปอนด์บอก "แทนที่จะได้ไก่ป่าเพิ่ม อาจเป็นการลดจำนวนลงก็ได้" อยากเห็นความก้าวหน้าในการทำงานด้านอนุรักษ์ของชมรมฯไปในแนวกว้างและเป็นรูปธรรมที่มีผลงานสู่สังคมมากขึ้น. ขอชื่นชมความมี "VISION" ของคุณเจครับ.ทำเถอะรีบๆทำ.อย่าช้าไม่ต้องรอปี่รอฉิ่งรอกลอง.ขอให้เริ่มต้นเดี๋ยวความสำเร็จจะตามมาเอง. ขงจื้อบอกว่า "เดินทางหมื่นลี้ ต้องเริ่มต้นด้วยก้าวแรกเสมอ" ถูกหรือเปล่าไม่รู้แต่ก็คงประมาณนี้.

ปล.ธนาคารเริ่มทำงานเมื่อไหร่.จะขอเป็นลูกค้าเปิดบัญชีฝากด้วยสัก๒-๓หน่วย

ขอบคุณ คคห ของทั้ง Leica Team และ น้องปอนด์ครับ

คนที่ผมคุยไว้แล้วก็คือน้องวิทย์ ครับ อยู่ปากช่อง ที่ผมเคยนำรูปไก่ป่ามาลงให้ดู
ล่าสุดน้องวิทย์ถามมาเรื่องนี้ เลยได้โอกาสมาตั้งกระทู้
ตอนนี้เห็นว่าได้ไก่ป่าจาก อ.สุคนธ์ มาเพิ่มเติม
ดูแล้วมีศักยภาพ พอที่จะเป็นสถานที่เพาะพันธุ์ได้

อีกที่ ที่สามารถเพาะได้ คือบ้านคุณดงไผ่ ครับ

ส่วนรายละเอียดค่อยมาคิดเพิ่มเติมกันอีกที เพราะถ้าจะทำเต็มรูปแบบ อาจจะมีรายจ่ายที่เพิ่มขึ้น
เช่นค่าอาหาร โรงเรือน ฯลฯ

ส่วนบ้านผมเอง สามารถทำได้ สำหรับสมาชิกทางภาคใต้ (รู้สึกมีน้อยเหลือเกิน ^^")

ยังไงก็ช่วยๆ กันแชร์ความคิดก่อนได้ครับ

นับเป็นความคิดที่ดีครับ ความเป็นไปได้มีแค่ไหนยังไม่ต้องห่วง คนเราควรมีความคิดสร้างสรรค์
ลองมาคิดดูโดยเปรียบเทียบกับธนาคารจริงๆ

- คนที่เป็นนายธนาคารต้องมีเงิน มีกำลังทรัพย์ มีที่มีทางพอที่จะตั้งธนาคารได้ เปรียบเหมือนคนที่คิดจะเป็นนายธนาคารไก่ ต้องมีกำลังทรัพย์พอที่จะจ่ายค่าข้าวไก่ ค่าจ้างคนดูแล และต้องมีสถานที่พร้อม
- คนที่มากู้เงินก็ต้องมีเครดิตความเชื่อถือ ธนาคารจึงปล่อยกู้ได้ ดังนั้นคนที่จะมาขอไก่ป่าไปเลี้ยงก็ต้องทำตัวให้ดีพอที่ธนาคารไก่ป่าจะปล่อยไก่ป่าออกไปให้ ส่วนดอกเบี้ยที่จะได้รับก็คือลูกไก่ป่าที่ควรส่งคืนธนาคาร (ทำนองเดียวกับ หมีแพนด้า ที่เค้าให้หมี แต่มีลูกต้องส่งคืน)
คำถามที่น่าคิด
- ไก่ป่ามิไช่เงินทองที่จะงอกเงย ทำประโยชน์ให้กับธนาคารไก่ป่า คนที่คิดจะเป็นธนาคารต้องมีใจรักจริงๆ และต้องเสียสละ เพราะหากธนาคารเพาะไก่ป่าได้มากๆ และไม่มีรายได้จะทำอย่างไร หรือจะหารายได้จากไหน
- เมื่อมีไก่ป่ามากพอสมควรแล้วต้อง ดำเนินการต่อไป คือ เอาไก่ป่าไปปล่อย หรือติดต่อมอบให้สวนสัตว์หรือ สถานที่เหมาะสม ขณะนี้ต่างชาติมาเมืองไทยถามว่าจะไปดูไก่ป่าแท้ได้ที่ไหน ยังตอบไม่ถูก
- การส่งไก่ป่าให้เพื่อนชมรมทำได้ยาก เพราะไก่ป่าตื่นตกใจ ตายง่ายๆ ไม่เหมือนไก่ชน ทำให้การกระจาย และแลกเปลี่ยนสายพันธุ์ทำได้ไม่สดวกนัก
สิ่งที่ไม่ควรมองข้าม
- เดี๋ยวนี้ทำอะไรก็ต้องมีทุน พวกเราอาจจะหาทางหาทุนให้ชมรมเพื่อสนับสนุนกิจกรรมต่างๆ เช่นธนาคารไก่ป่าก็อาจต้องอาศัยทุนอยู่เหมือนกัน เมื่อก่อนเราคิดจะทำอะไรๆหาเงิน แต่ก็ยังไม่รู้จะเอาเงินไปทำอะไร เลยหยุดไว้ ตอนนี้ ธนาคารไก่ป่าอาจเป็นคำตอบ

ดีครับ ช่วยๆกันคิด ได้ช่วยกันทำในสิ่งที่พวกเราชอบเหมือนๆกัน มันไม่เหงา มันเป็นความสุขครับ

ขอแสดงความเห็นเพิ่มเติม หรือจะแย้งนิดๆ อิๆ ของคุณหมูนะครับ

จริงๆ ผมไม่ได้เอาแนวคิด กำไร ขาดทุน มาวางเป็นเป้าหมายหลักครับ

เรื่องกำลังทรัพย์ เท่าที่ผมดู พวกเราที่ตั้งใจเลี้ยงจริงๆ มีกำลังทรัพย์พอที่จะทำได้
ทำได้ขนาดไหน ง่ายๆ เองครับ อย่าไปนึกว่าเราต้องสร้างกรงมาตรฐาน ใหญ่โต โออ่า แบบนั้นครับ
แค่กรงง่ายๆ ธรรมดาๆ พอให้ไก่อยู่ ไม่อึดอัด... มีหลังคากันแดดฝน ตัวอย่างเช่นบ้านดงไผ่
แบบนั้น รายจ่ายไม่เยอะ คนรักไก่อย่างเราๆ ทำได้ครับ

ผมชอบกรงบ้านดงไผ่นะ มีเสาสี่ต้นมุงหลังคาจากหญ้าคา ล้อมด้วยอวนจับปลาแบบตาเล็กหน่อย

ประเด็นต่อมา เรื่องเครดิต ก็เอาเฉพาะสมาชิกในกลุ่ม ที่คุ้นเคยกันหน่อยไปก่อน
อย่ากังวลว่าจะไม่ได้ลูกไก่ป่าคืนครับ ดอกเบี้ยจริงๆ ไม่ใช่ไก่ป่าหรอกครับ แต่เป็น ความสุข ครับ

ประเด็นต่อมา ไก่ป่าสร้างเงินไม่ได้ครับ สิ่งที่ได้รับตอบแทนคือ ความสุข อย่างที่บอก
ไก่ป่าเพาะยาก ผมยังไม่มองไปขนาดว่ามีเยอะๆ จนไม่รู้จะเอาไปแจกไหน หรือ ยกให้ใคร

ประเด็นต่อมา การแจกจ่าย คงเน้นลูกไก่หย่านม คือหลุดจากแม่พอจะหากินได้แล้ว
ระยะสองเดือน กำลังดี ไม่ต้องกลัวเรื่องขนส่งหรอกครับ

อยากให้เปรียบเทียบกับ ธนาคารต้นไม้ หรือ ธนาคารข้าว โดยหลักการ

สำหรับผม เป้าหมายหลักไม่ใช่ กำไร ขาดทุน แต่เป็น ความสุข ที่ได้เลี้ยง ความสุข ที่ได้เห็นคนอื่น(รัก)เลี้ยง การจัดการที่เป็นระบบ แจกจ่ายให้สมาชิก ติดตามผล

มีไก่สักสามคู่ ก็ทำตัวเป็นธนาคารได้แล้ว

หลายๆ ท่านในนี้ ก็ทำตัวเป็นธนาคารแล้ว แจกไปเรื่อย แลกเปลี่ยนไปเยอะ แต่อาจจะยังไม่ได้จัดการเป็นระบบ เช่นการบันทึก การติดตามผล ฯลฯ

เริ่มจากธนาคารเล็กๆ นะครับ อย่าไปมองแบงค์กรุงเทพ อิๆ ไว้จะมาเขียนคร่าวๆ ให้อีกทีครับ

เรียนคุณหมู,คุณเจ
เราอาจจะเรียกว่าธนาคารไก่ป่าหรือสหกรณ์ไก่ป่าก็ได้แต่รูปแบบการจัดการอาจจะเป็นแบบสหกรณ์น่าจะดีกว่า ตรงกับวัตถุประสงค์มากกว่าเพราะระยะแรกเราคงทำในวงของสมาชิกที่รู้จักบ้านกันก่อนแล้วค่อยขยายออกสู่วงกว้างต่อไป ส่วนเรื่องสถานที่เลี้ยงหรือขยายพันธุ์ช่วงแรกก็คนที่มีใจรัก มีความพร้อม มีอุดมการณ์และมีความเสียสละก่อน โดยมีจุดประสานงานที่ส่วนกลางเช่นคุณหมูหรือท่านอ.ธงชัยฯลฯ. แล้วก็แต่งตั้งสาขารับผิดชอบเป็นภาคเช่น ภาคใต้ตอนกลางก็คุณเจ, ภาคใต้ตอนบนก็ nnafarm, ภาคตะวันออกก็ท่านอ.สุคนธ์, ภาคกลางก็คุณดงไผ่,คุณภาคภูมิ, ภาคอีสานก็น้องปอนด์, ภาคเหนือก็คุณสมหมาย,ฯลฯ. โดยมีส่วนกลางเป็นตัวประสานงานติดตามผล ประเมินผล และคอยช่วยเหลือสนับสนุนเป็นต้น.
๑.สถานที่เพาะเลี้ยงใครมีศักยภาพมากเท่าไหร่ก็ทำให้ดีไปเลยจะได้เป็นต้นแบบกับที่อื่นๆ แล้วท่านอื่นๆค่อยๆพัฒนาไปให้ถึงจุดที่ได้มาตรฐานสูงสุดเผื่อไว้โชว์ชาวต่างชาติเขาได้.
๒.เรื่องทุนท่านใดช่วยตัวเองได้และพอช่วยคนอื่นได้ก็ทำไปเลย หากขาดทุนทรัพย์ก็ให้ส่วนกลางช่วยเหลือสนับสนุน(ส่วนกลางก็ต้องระดมทุนแบบสหกรณ์เริ่มจากสมาชิกภายในชมรมฯก่อน)
๓.หาแนวร่วมเช่นศูนย์เพาะพันธุ์สัตว์ป่าฯ,ฟาร์ม เพื่อช่วยขยายพันธุ์ในนามของชมรมฯเราต้องเข้าไปเพื่อต่อยอดหรือทาบกิ่งเป็นต้น.งานของชมรมฯจะไปได้เร็วขึ้น...

ปล.จะเห็นด้วยหรือเปล่าก็ไม่รู้แต่ทั้งหมดที่กล่าวมาอยู่ในวิสัยที่ทำได้. คุณหมูและท่านอ.ธงชัยคงเห็นความสำคัญของเงินทุนสำรองแล้วว่าทำงานต้องมีทุนครับ... (มีทุน มีทีม มีที่. )

http://www.thaijunglefowl.com/topic-t233.html
ลองกลับไปอ่านกระทู้ของคุณพงศักดิ์เรื่อง"ช่วยให้คำแนะนำหน่อยครับ"คงได้คำตอบบางประการที่สอดคล้องกับกระทู้ของคุณเจเรื่อง"ธนาคารไก่ป่า"ครับ

ช่วยกันคิดกันไปก่อนครับหลายๆแง่หลายๆมุม รึว่าจะลงมือทำเลยก็ได้แล้วค่อยๆปรับค่อยๆแก้กันไป อาจจะเริ่มจากที่บ้านของแต่ละท่านไปก่อนตามกำลังได้ลูกไก่ป่าออกมาแล้วค่อยแลกเปลี่ยนกันเพื่อขยายพันธุ์ต่อไป ใครมีมาก(หรืออยากเลี้ยงไว้น้อยๆ)ก็ส่งให้กับธนาคารหรือคนที่มีกำลังมีเวลามากกว่าดูแลเพื่อเพาะขยายพันธุ์กันต่อไป พอมีใครสักคนที่มีศักยภาพพอ(นายธนาคาร)ก็อาจจะระดมทุน(ไก่ป่า)ไปเลี้ยงและขยายพันธุ์เพื่อเข้าสู่ระบบที่บ้านสมาชิกก็เพาะกันตามปกติต่อไปได้ลูกมาก็ให้ธนาคารไปเก็บไว้เรื่องค่าใช้จ่ายนั้นก็อาจจะต้องช่วยๆกันครับ ทางเลือกอีกอย่างนอกจากกรงเลี้ยงแล้วเรายังอาจหาป่าปิดเล็กๆที่มีความปลอดภัยจากศัตรูต่างๆปล่อยไก่ป่าให้หากินเองได้ครับเช่นบ้านอาจารย์ธงชัย พอไก่ป่าโตหน่อยก็จับมาเพื่อแจกจ่ายไปยังผู้ที่ต้องการ(การจับเป็นทำได้หลายทางครับสำหรับป่าปิดเล็กๆไม่ยากครับ) วิธีนี้ดีในเรื่องการประหยัดต้นทุนและเวลาการเลี้ยงดูเพราะว่าไก่ป่าที่ขังไว้ต้องได้รับอาหารจากเราตลอด ...วิธีนี้ผมใช้กับการเพาะไก่ต่อครับโดยเลี้ยงพ่อแม่พันธุ์ไว้ในกรงเลี้ยงพอแม่ไก่ฟักไข่ออกลูกมาก็ปล่อยออกหากินตามธรรมชาติคงเลี้ยงไว้แต่ไก่ตัวผู้ตัวเดียว กรงที่ผมใช้ตัวผู้ 1 ตัว ตัวเมีย 5 ตัวครับ ค่าอาหารที่เสียไปเมื่อเทียบกับลูกไก่ต่อที่ได้นั้นนับว่าคุ้มค่ามากครับต้นทุนลูกไก่ต่อตัวละไม่ถึง 5 บาท

เจคงเข้าใจผิดเพราะที่เขียนไปไม่มีคำว่ากำไร หรือขาดทุนเลยสักคำ ส่วนตัวผมเองในชีวิตจริงแทบไม่รู้จักคำสองคำนี้ อิ อิ เพียงแต่เป็นห่วง ว่า ท่านที่ทำตัวเป็นธนาคารนั้นจะต้องมีใจเป็นพระเวสสันดรคือมีแต่ให้ฝ่ายเดียว ก็เลยเป็นห่วงเรื่องทุนรอน ดงไผ่ดูจะเข้าใจสถานนะการดีที่สุด ไก่ป่าตัวผู้ไม่สามรถเลี้ยงรวมในกรงเดียวกันได้วันดีคืนดีตีกันตายหมด ดังนั้นหลายตัวก็คือหลายกรงไปโดยปริยาย ความคิดที่ปล่อยหากินตามธรรมชาติ ทำได้หรือเปล่าก็ไม่รู้ไก่ป่าโดยมากจะหนีหาย การจับไก่ป่าที่ปล่อยไปนั้นผมเองหมดปัญญา แต่คุณดงไผ่ และ อจ.ธงชัยอาจทำได้ ตอนนี้ไม่รู้ว่าคุณดงไผ่มีลูกไก่ป่ากี่ตัว สมมุติว่า ๑๕ ตัว ต่อไป ถ้ามีตัวผู้ซะ ๗ ตัวก็ต้องเตรียมกรงเอาไว้เจ็ดกรงไช่ไหม หากปล่อยให้หากินเองได้ ก็ไม่ต้องห่วงเรื่องตีกัน และกรง ทุ่นไปอีก
สมัยก่อน คุณ ณรงค์ ผู้ทำตัวเสมือน ธนาคารไก่ป่า ก็มีใจพระเวสสันดร ยกไก่ป่าให้ผมฟรีทุกครั้งที่ไปเอา ผมก็ ไม่อยากเป็นชูชก ไปเอาไก่ทีไรก็แบกกระสอบข้าวไก่ไปให้ท่านทุกทีเป็นการตอบแทน ท่านก็พูดอะไรไม่ออก ผมแบกกระสอบข้าวไปวางให้แล้วก็รีบๆกลับ ผมคิดว่าคนที่ไปเอาไก่ป่ามาจากธนาคารไก่ป่าก็ควรมีจิตสำนึกในข้อนี้บ้างไม่มากก็น้อย
ส่วนเรื่องการขนส่งไก่ป่าที่คิดว่าง่ายๆนั้นก็อยากให้ลองดู ไม่ก็ถามดูได้เพื่อนเราก็หลายคนไปเอาไก่ป่ามาเลี้ยง กว่าจะถึงบ้านก็สิ้นลมแล้ว ในเว็บไก่ชน ก็ยังมีปัญหาบ่อยๆส่งไก่ไปให้กัน ถึงที่หมายตายอนาถ เรื่องนี้อย่าประมาท

แนวคิดนี้ผมว่าน่าสนใจดีครับ ผมขอร่วมด้วยคนนะครับธนาคารควรมีหลายสาขาก็น่าจะดีนะครับ ภาคละสาขาก็ได้ ผมขอสมทบเป็นข้าวเปลือกนะครับเพราะที่บ้านทำนาอาชีพ ว่างๆจะแวะเที่ยวนะพี่เจ

น้องโชค ครับ พี่เห็นว่าน้องโชคมีสถานที่เลี้ยงไก่ และก็มีข้าวด้วยอย่างที่น้องบอก ดังนั้นหากพร้อมเมื่อไหร่พี่จะสั่งเพื่อนที่นครฯให้หาไก่ป่าใต้ไว้ให้สักคู่จะดีใหม จะได้เริ่มต้นทำตัวเป็นธนาคารไก่ป่าสาขาท่าศาลาซะเลย

ต้องขอโทษพี่หมูครับ ที่เข้าใจผิด พอดีเห็นข้อความนี้



เลยเข้าใจว่าจะไปมุ่งแบบธนาคาร แฮๆ

ตอนนี้ก็กำลังวางแบบคร่าวๆ ไว้ก่อนครับ เช่น

- จำนวนพ่อแม่พันธุ์ ควรมีอย่างน้องสองสาย คือ พ่อพันธุ์ ๒ ตัว ตัวเมียสายล่ะ ๒-๓ ตัว หรือมากกว่า (ถ้าหาได้) เพื่อจะได้สลับสายรุ่นลูก
- จดบันทึกทำประวัติ พ่อแม่ ลูก เป็นไปได้ควรติดห่วงขาด้ว่ยครับ
- ขนาดกรง ตามงบประมาณไปก่อน (รอดงไผ่มาโพสต์รูปกรงแบบง่าย หลังคาหญ้าคา ให้ชม)
- การแจกจ่าย เน้นสมาชิกในเว็บก่อน ติดตามผลการเลี้ยง
การเรียกกลับ รุ่นลูก ๑ คู่ หากไก่ตายก็ตรวจสอบสาเหตุการตาย
แล้วค่อยพิจารณากันอีกว่า จะให้ใหม่ หรือไม่ ตัวอย่างนะครับ

- เป็นไปได้ ก็สร้างแนวร่วมกับทางราชการเช่น ศูนย์เพาะเลี้ยง หรือสวนสัตว์ เพื่อนไว้แจกจ่ายไปเลี้ยง
งบประมาณ ก็ค่ากรง อาหาร การทำวัคซีน ยารักษา จดบันทึก

คิดได้ง่ายๆ แค่นี้ก่อนครับ ไว้มีอะไรเพิ่มเติมจะมาโพสต์อีกรอบ

แค่คิดเฉยๆก็เริ่มสนุกแระ