- ไก่ตัวผู้จะผลัดขนที่คอจนเหลือแต่ขนสีดำ หงอน เหนียงหดเล็กลง ขันน้อยลง เมื่อเข้าหน้าฝน
- ไก่ตัวเมียจะไม่มีหงอนและไข่ตามฤดูกาล ไม่ไข่ตลอดปี
- หัวเมื่อเทียบกับไก่บ้านแล้วจะเล็กกว่า สำหรับไก่ตัวผู้หงอนค่อนข้างเล็ก โดยมากปลายชี้ขึ้นไม่กอดกระหม่อม เหนียงไม่ยาน
- ตัวผู้ขนคอสีสดใสไล่แก่อ่อนปลายขนแหลมเรียว ขนคอตัวเมียมีขีดดำตรงกลาง ขนจะหลุดง่ายถ้าถูกจับ
- รูปร่างเรียวคล้ายหัวปลี ปีกแนบลำตัวไม่ห้อยหรือลากพื้น (ให้สังเกตุดูรูปร่างไก่ฟ้าพญาลอเป็นตัวอย่าง)
- ตัวผู้มีหางชัยยาวสองเส้น หางประดับข้างละประมาณ3-4เส้นไม่มากกว่านั้น และความยาวหางประดับไม่ยาวเกินหางพัด ทั้งตัวผู้และเมียมีหางพัดเรียงเป็นระเบียบ เวลาระแวงหรือตกใจหางพัดจะหุบลงทำให้ดูหางราบขนานไปกับพื้น โดยปรกติเวลาเข้าคู่กันแล้ว หางพัดจะแผ่บานออกดูสวยงาม
- ขาจะเรียวเล็กสีกระดานชนวน แลดูแห้งๆ เหมือนมีแต่กระดูก
- เสียงขันเล็กหวาน แต่กระชากสั้นในตอนท้าย ไม่ลากยาวเหมือนไก่บ้าน
- ลักษณะนิสัย ระแวดระวัง ชอบหลบสายตาคน แม้ว่าจะเป็นไก่ที่เลี้ยงขึ้นมาเองก็ไม่ลืมสัญชาติณานนี้
- สามารถบินได้เก่งกว่าไก่บ้านมาก บินได้สูงและไกลหลายสิบเมตร

ลักษณะไก่ป่าทางตอนเหนือของไทย