สวัสดีครับทุกคนผมหายไปนานเลย แต่เข้ามาอีกที สมาชิกเพิ่มเพียบเลย ดีจริงครับ ยังไล่อ่านที่ Post กันไว้ยังไม่หมดเลย เยอะแยะมาก ปีนี้ผมไม่ค่อยมีรูปไก่ป่ามาให้ดูมากนักครับ แทบจะหาเวลาว่างเข้าป่าไม่ได้ ฝากให้ท่านอื่นๆเอารูปมาแบ่งกันดูนะครับ คุณหมู คุณเจ จะเข้าป่าระวังตัวด้วยนะครับเวลาต่อไก่ป่าอย่าเอาวางบนพื้นดิน ให้เอาเกาะขอนหรือกิ่งไม้ที่สูงกว่าหัวเรา เวลาเรานั่งลง เดี๋ยวชาวบ้านเข้าใจผิด คิดว่าเป็นไก่ป่า จะยิงไก่ของเราซึ่งเราอาจโดนลูกหลงด้วย อันตรายมากๆ คุณภาคภูมิ ดูแลพวกเราให้ดีนะครับ

สวัสดีคร้บบบคุณ bantam หายไปนานเลย สมาชิกคิดถึงกันนะ

ดีที่มีรูปของคุณ Chaisit @ Leica มาให้ชม ไม่งั้นลงแดงตาย อิๆ

ขอบคุณสำหรับคำเตือนนะครับ ยังนัดกันไม่ได้เลย ว่างไม่ค่อยตรงกัน อิๆ


เจ้าตัวนี้สวยเชียวครับ เสียว่าหงอนใหญ่ไปนี๊ดดด

ขอบคุณครับเรื่องเข้าป่าดูไก่ป่า...ก็พยายามศึกษาลักษณะวิธีการต่อไก่ของแต่ละที่เหมือนกันครับ...ว่าแต่ละที่เขาต่อไก่แล้ววางกับพื้นหรือวางบนคอน เท่าที่ได้ถามพรรคพวกในแต่ละพื้นที่จะต่างกันครับ
- พื้นที่ที่ทางเหนือ นิยมต่อโดยผูกไก่ต่อใว้กับคอน(กิ่งไม้)ที่มีความสูงระดับศรีษะขึ้นไป
จะเเป็นการเข้าใจโดยทั่วไปว่าเป็นไก่ต่อ(ไม่ใช่ไก่ป่า)
- ทางภาคอีสาน, ภาคกลาง และภาคตะวันออกโดยมากจะผูกกับพื้นดิน
จะเป็นการเข้าใจโดยทั่วไปเหมือนกันว่าเป็นไก่ต่อ(ไม่ใช่ไก่ป่า)
จะเป็นการเข้าใจคนละแบบไปก็คงต้องระวังตรงนี้ด้วยครับ
- ส่วนทางภาคใต้ไม่มีข้อมูลครับ (ต้องฝากถามคุณ jayแล้วครับ)
คงต้องระมัดระวังกันสักนิดละกันครับ...เพื่อนๆสมาชิก

คุยกับคุณภาคย์ก็นาน ด้วยความเข้าใจว่าใช้ไก่ต่อ ปักปิ่นไว้บนพื้นดิน คิดว่าทั่วๆไป แต่ภาคเหนือเอาไก่ต่อไว้บนคอน บรรลุเลย เดียวว่างๆต้องลงพื้นที่จริงกับคุณภาคย์ซะแล้ว หวังว่าคงไม่เจออีแก๊ปกับลูกซองนะครับ

ผมก็เพิ่งทราบเหมือนคุณแทนไทนะครับคุณภาคภูมิ ว่าภาคอื่นๆเขาต่อไก่ป่าโดยถ้าเอาผูกไว้พื้นดินจะทราบว่าเป็นไก่ต่อ อันนี้เป็นความรู้ใหม่จริงๆ แต่ในภาคเหนือก็ใช่ว่าเอาผูกไว้ที่กิ่งไม้แล้วจะไม่ถูกยิงนะครับเพราะอันนี้ผมเจอมากับตัว ครั้งแรกผมเอาผูกไว้กับดิน ถูกยิงลูกปืนมาทะลุบังไพรโดนผมที่แก้มเกือบโดนลูกตา แล้วที่ลำคอ ยังโชคดีที่เขาใช้ปืนแก๊บแล้วเป็นลูกแบบกระจายหลายเม็ค(ลูกจ่า) ไม่ใช่ลูกเดี่ยว(ลูกโดด) หรือเป็นปืนลูกซองทำให้แค่ได้รับบาดเจ็บ มิฉะนั้นวันนี้คงไม่ได้มานั่งคุยกันอย่างนี้ ขนาดเหตุการณ์เกิดมานานแล้วแผลเป็นผมยังอยู่เลยครับ ครั้งที่สองเอาไก่มัดที่กิ่งไม้ ก็ถูกยิงเช่นกัน.... ไก่ตายครับคนไม่เป็นไร ผมก็เลยคิดว่าถ้าเอามัดที่คอนหรือกิ่งไม้จะน่าปลอดภัยกว่าไหม(ในภาคเหนือ)เพราะถ้าเกิดผิดพลาดขึ้นมาเรายังไม่ได้รับอันตราย แต่ถ้าภาคอื่นๆเขามีข้อที่เข้าใจร่วมกันว่ามัดที่พื้นดินเขาจะไม่ยิงแน่นอนก็สบายใจครับ... แต่ภาคเหนือไม่ใช่ครับ อย่าลืมว่าพรานเด็กหรือพรานมือใหม่ที่แบกปืนเข้าป่ายังมี จะไม่ค่อยเข้าใจเงื่อนไขในข้อนี้ เพราะอันตรายมากๆโดยเฉพาะวันที่มีฝนตกในตอนกลางคืนใบไม้จะเปียกเวลาเดินจะไม่ดัง แล้วเช้ามาเรามาต่อไก่ป่าเพราะพรานป่าก็จะมาเหมือนเราแต่เขาจะมาดักซุ่มยิงไก่ป่า และเวลาเดินเข้ามาใกล้จะไม่ได้ยินเสียง เขาก็คิดเหมือนเราแต่เราล่าด้วยกล้องเขาล่าด้วยปืนเทคนิคเดียวกันแต่ทำเพื่อคนละจุดประสงค์ครับ
-เออ! คุณเจครับ ส่วนไก่ป่าตัวนี้ต้องไต่ลงห้วยลึกมากไปรอหลายชั่วโมงทีเดียว เนื่องจากเป็น ห้วยลึกเลยค่อนข้างมืดมากผม push ISO ไปที่ 1250 ทีเดียว ขนาดนั้น speed ยังตกไปแค่ 1/40-1/60 แค่นั้นเองครับ ทั้งที่เปิดหน้ากล้องกว้างสุดแล้วคิดว่าไก่ป่าตัวนี้คงอยู่ที่อาหารอุดมสมบูรณ์ทำให้หงอนใหญ่สมบูรณ์มากเสียดายไก่ตัวนี้ไม่ยอมออกมาที่โล่ง (ซึ่งเป็นธรรมชาติของไก่ป่า)ทำให้ถ่ายติดต้นไม้มาด้วยแต่ก็เล่าเรื่องราวดีนะครับอย่างน้อยก็ได้เห็นรอบๆบริเวณที่เขาหากินด้วย

โอคุณBantum คิดถึงมากมายครับ
คุณธงชัยก็ได้เลื่อนตำแหน่งไม่ค่อยว่างคุณBantum ก็หายไปพักใหญ่ แต่ผมไม่กลัวเพราะรู้จักกันมาพอสมควร เลยเข้าใจครับ แต่ก็คิดอย่างที่บอก
ขอบคุณที่เป็นห่วงเรื่องไปต่อไก่ถ่ายรูป ผมคงฝากชีวิตไว้กับคุณภาคย์ล่ะครับ ตอนแรกกลัวผี ฟังเรื่องแล้วเปลี่ยนเป็นกลัวคนซะมากกว่า
ตกลงกล้าๆกลัวๆครับ

ด้วยความยินดีครับคุณแทนไท ว่างๆก็นัดมาเลยครับ...ส่วนในกรณีของคุณ bantam ก็เป็นไปได้อย่างที่ว่าครับว่าสมัยนี้ไอ้พรานรุ่นใหม่ๆเยอะจะไม่ค่อยรู้เรื่องการต่อไก่เท่าไรนัก (ขาดการสังเกตรอบคอบต่างๆ) จริงๆแล้วเสียงไก่ป่ากับเสียงไก่ต่อก็ต่างกันอยู่แล้ว...ถึงเสียงไก่ต่อจะเหมือนไก่ป่าแค่ไหนกันก็ตาม ไก่ต่อจะขันตลอดไม่ค่อยเว้น แต่ไก่ป่าขันไม่เกิน5-6ครั้งจะหยุดเว้นเป็นช่วงๆไป เพื่อนสมาชิกลองสังเกตดูว่าเหมือนกันไหม...
ส่วนการต่อในพื้นที่ที่ไม่แน่นอนก็พยายามหาจุดที่ค่อนข้างจะรกๆมีหญ้าหนาๆหน่อยแล้วเอาไก่ต่อไปวางใว้ตรงนั้น(ในที่ลักษณะที่คนย่องมาก็มองเห็นไก่ต่อค่อนข้างยากนิดหนึ่ง(ในลักษณะต่อแบบวางกับพื้นนะครับ)
ส่วนคุณหมูไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยครับ...หลักง่ายๆหรือเคล็ดไม่ลับในการเที่ยวป่าให้ปลอดภัยคือ...คิดดี พูดดี ไม่ลบหลู่เจ้าที่เจ้าทางแล้วขอให้เจ้าที่เจ้าป่าเจ้าเขาช่วยปกป้องคุ้มครองกลุ่มของเราเท่านั้นก็ok ทุกอย่างครับ...(ไม่ได้งมงายนะครับแต่ผู้เฒ่าผู้แก่เขายึดถือปฏิบัติกันมา...ซึ่งแต่ละ พท. อาจแตกต่างกันบ้าง แต่ใจความหลักๆก็คือขอให้ทุกคนปลอดภัย)... แฮะๆ หายกลัวหรือยังครับคุณหมู

พ่อผมบอกว่า จะกลัวทำไมหากได้ยินเสียงอะไรก็ตาม ไห้คิดได้อย่างเดียวคือ ไม่คนก็สัตว์ พ่อผมขึ้นเขามักจะไปคนเดียวตลอด ไม่ว่าจะกลางวัลหรือกลางคืน แต่ผมจะคิดแบ่งได้3อย่าง คือ คน สัตว์ แล้วก็ ผะผะผี

ว่าที่จริง ผี หาดูยากกว่าไก่ป่าซะอีก เนาะ
คุณภาคย์ครับผมหายหวัดแล้ว แต่กำลังจะเป็นใหม่อีกรอบ ถามนิดถ้าเราไปแถวน้ำตกเจ็ดคดเราจะไปค้างด้วยไช่ไหมครับ ผมไม่เคยนอนป่าเลย ไม่รู้จะทำอะไรถูกไหม

ก็แล้วแต่ความสะดวกครับคุณหมูถ้าไปค้างก็ต้องติดต่อทางอุทยานก่อนว่าจุดที่เขาให้ค้างได้ต้องเฉพาะที่ทางเจ้าหน้าที่จัดให้หรือเปล่า(เท่าที่ดูๆก็วุ่นวายยังไงไม่รู้..เท่าที่ดูในแว็ปคนเยอะมาก)
เพราะคิดว่าน่านี้คนน่าจะแห่ไปกันเยอะ...แต่ถ้าสามารถเลือกได้ที่เราชอบก็น่าจะดีไม่เบาครับ..
แต่ถ้าไม่ค้างก็ต้องตื่นแต่เช้าจาก กทม. ก็น่าจะประมาณตี3 ตี4 ก็ต้องเดินทางแล้ว ก็อาจจะเหนื่อยหน่อย...แต่ที่สำคัญผมยังไม่เคยไปน้ำตกเจ็ดคตเลยครับคุณหมู...รู้แต่ว่าเส้นทางไปได้หลายทาง...หรือเพื่อนสมาชิกท่านใดมีข้อมูลเพิ่มเติมก็ยินดีครับ..
เรื่องค้างแรมในป่าอาจจะไม่สะดวกสบายเหมือนโรงแรมห้าดาว แต่ได้บรรยากาศที่หาไม่ค่อยได้ในเขตเมืองแน่นอนครับคุณหมู...

ขอแนะนำ ถ้าจะค้างป่านะครับ สิ่งแรกที่ต้องพกคือ ยากันยุง

เป็นรูปไก่ป่าที่สวยงามรูปหนึ่ง http://www.trekkingthai.com/board/show_ ... 31&No=8345 ถ่ายโดยคุณบุญรอด เพชรบุรี

เป็นภาพที่สดใสดีจัง ถ้าเป็นตอนเช้ายิ่งแช่มชื้น สบายตา ขอบคุณธรรมชาติและคุณbantam ที่นำภาพสดชื่นๆๆมาให้ชมครับ

ไอ้หงอนกุด ถ่ายเมื่อ ต้นเดือนตุลาคม 2550.

สวัสดีทุกคนครับ ก่อนอื่นต้องขอแสดงความยินดีกับ อ.ธงชัยครับที่ได้รับความก้าวหน้าในตำแน่งในหน้าที่การงานจนไปทำงานในระดับกระทรวง ขอโทษที่แสดงความยินดีช้าครับ ผมไม่ได้ติดตามข่าวครับ พี่ๆน้องๆครับวันนี้ผมนำรูปไก่ป่าตัวเก่า ที่เคยลงในweb มาแล้วมาให้ดูอีกรอบครับแต่เป็น version ใหม่ครับ ขอเรียกว่า ไอ้หงอนกุดแล้วกัน (อาจเป็นญาติกับไอ้หงอนแปลกของคุณpakpoomก็ได้)ตอนผมถ่ายครั้งแรกถ่ายเมื่อตอนต้นเดือน ตุลาคม 2550 แต่หลังจากถ่ายวันนั้นแล้วไม่พอใจครับเพราะวันนั้นเป็นวันที่ฝนตกพรำๆบรรยากาศโดยทั่วไป มืดครึ้มและทำเลถ่ายภาพก็แสนจะเข้าไปยากลำบาก เนื่องจากไก่ป่ายังอยู่ในสถานที่รกทึก ไม่ยอมออกมาคุ้ยเขื่ยยังป่าไผ่ คนที่เคยเข้าป่าหน้าฝนผู้เชี่ยวชาญอย่างคุณ pakpoom คุณโก๊หรืออีกหลายๆท่านคงไม่ต้องอธิบายว่ายากลำบากขนาดไหน วันนั้นผมเจ็บตัวมากทีเดียวเพราะลื้นล้มหลายที เนื่องจากทางเดินลงเขาจะลื่นและดินอ่อนมากแต่จนแล้วจนรอดผมก็ได้ถ่ายรูปไก่ป่าตัวแรกของปีนี้มาฝากพวกเราทุกคน ตัวนี้(ไอ้หงอนกุด)เป็นไก่ป่าตัวแรกของป่าแห่งนั้นครับที่ขัน แต่รูปไม่สมบูรณ์นักเพราะภายแทบทุกรูปไหว คือไม่ชัดเนี่องจากผมใช้ความเร็วชัดเตอร์ต่ำเกินไป จับการเคลือนไหวของไก่ป่าไม่ทันและด้วยความตื่นเต้นเลยไม่ได้ preview กล้องดู มาถึงบ้านแทบลมจับ ภาพไม่ชัดเลยจะเห็นชัดถ้าขยายดู ดังนั้นก็เลยตั้งใจไว้ว่าผมจะต้องกลับมาถ่ายรูปไก่ตัวนี้ใหม่อีกครั้ง แก้ตัวให้ได้แต่ก็ไม่แน่ใจว่ามันจะโดนยิงไปก่อนหรือเปล่า จนกระทั่งผมได้ผ่านป่าบริเวณนั้นอีกครั้ง แล้วผมได้ยินเสียงมันขัน ผมจำเสียงมันได้(พอดีอัดเสียงขันไว้ด้วย)แล้วผมก็ไปถ่ายมาจนสำเร็จครับลองดูสิ่งแวดล้อมที่เปลี่ยนไปครับ ตอนถ่ายเดือนตุลาคม รอบข้างจะเป็นป่ารกทึบสีเขียว แต่พอมาถึงตอนนี้กลายเป็นใบไม้แห้ง ได้อารมณ์ไปอีกแบบครับ แต่ก็ไม่รู้ว่าไอ้หงอนกุดตัวนี้จะเป็นภาพประวัติศาสตร์ไปหรือเปล่าเพราะอาจจะไม่สามารถกลับมาถ่ายมันเป็นครั้งที่ 3 เพราะไม่รู้ว่ามันจะมีชีวิตรอดผ่านเดือน เมษา พฤษภา หรือเปล่าเพราะตอนนี้เจอนักล่า พวกที่ยิงไก่ป่าเต็มป่า หลายครั้งผมเจอขนไก่ป่าที่ถูกยิงตามข้างทางสลดครับ เวลาผมไปถ่ายรูปผมต้องหลบชาวบ้านด้วยครับ ไม่อยากให้เขารู้ว่ามีไก่ป่าอยู่ตรงไหน เจอรอยคุ้ยเคี่ยผมก็พยายามลบหมด เจอพรานป่าอยู่แถวนั้นผมก็ส่งเสียงให้มันตกใจ ให้รู้ว่ามีคนอยู่แต่ไม่รู้จะปกป้องชีวิตมันได้ซักแค่ไหน...