สวัดดีพี่ๆทุกคน..
ผมอ่านกระทู้นี้มาตั้งแต่โพสมาแรกๆแต่ก็ไม่อยากแสดงความคิดเห็นอันใด แต่ตอนนี้รู้สึกว่าไม่แสดงความก็ยังไงอยู่ อันที่จริงไก่ป่าที่ว่าเกล็ทของไก่ป่าแท้เป็นสีน้ำพึ้งมันก็ไม่ผิดครับ แต่ว่าไก่ป่าแท้ไม่ได้มีสีน้ำพึ้งทุกตัวหรอกครับ บางตัวตรงรอยต่อของเกล็ทก็ออกสีขาวๆ บางตัวก็ออกกดำสนิท อันนี้ขึ้นอยู่กับสภาพของแหล่งอาศัย ถ้าแหล่งไกล้น้ำหรือมีความชื้นมากจะออกเป็นสีดำ ถ้าแหล่งแห้งก็จะออกเป็นสีอ่อนหน่อย แต่ก็ไม่ได่หมายความว่าต้องเป็นไปแบบนี้ทุกตัว และไก่ที่มีอายุมากหรือประมาณ3ปีขึ้นไปขา(รอยต่อของเกล็ท)จะเริ่มออกเป็นสี ส่วนขาก็ยังเป็นสีดำเหมือนปกติ ดังนั้นตามประสปการณ์ของผมข้อนี้จึงไม่สามารถฟันธงได้ว่าแท้ไม่แท้โดยการดูแค่สีเกล็ทของไก่ แต่นับว่าเป็นข้อดีที่ทำให้เราต้องสังเกตุในเชิงที่ว่าต้องใช้ความพยายามอย่างมาก และแยกแยะอย่างจริงจัง ถึงลักษณะและอื่นๆที่ชัดเจนขึ้นและลึกขึ้น..แต้เราก็ควรไม่ลืมถึง จุดหมายหรือเป้าหมาย อย่างที่คุณ Leica ได้บอกนะครับ..

อ่านข้อเขียนของคุณไลก้าแล้วอยาก เรียนเชิญท่านมาเป็นกรรมการพัฒนาชาติเรา...เพราะความคิดของท่านช่างลุ่มลึก มีขั้นตอน จนผมเองอาย เหตุที่ตนเองเป็นคนมีคุณสมบัติหลายๆอย่างตรงกันข้ามเลยกับคุณไลก้า ผมเป็นคนขี้เกียจ ผลัดวันประกันพรุ่ง ทำอะไรไม่มีขั้น มีตอน ชอบแต่จะฝัน อาจมีดีอย่างเดียวคือผมชอบเลี้ยงไก่ และไก่คือส่วนหนึ่งของชีวิตผม
เขาว่าโลกเรานี้ต้องมี หยิน หยาง ร้อนเย็นเป็นของคู่กัน ทางไลก้าทีมคงดีใจ ที่จะได้ผมมาเติมเต็มสิ่งที่ขาด...อิอิ

ไช่แล้วครับ เดี๋ยวนี้ อะไรมันก็เร็ว ก็ไกล้ไปหมด สตอใต้อาจไปงามอยู่ บนภูสูง แม้ไม่ไช่ถิ่นของเขา มนุษย์เรานี่ชอบเอาชนะกันจริงๆแม้กับธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่ สิ่งที่เคยเป็นไปไม่ได้ ก็กระหายให้เป็นไปได้ คิดดูดีๆเราได้อะไรมา ก็ต้องเสียอะไรไป ไม่มีใครได้อะไรอย่างเดียว คนที่ไม่อยากได้อะไรเลย ก็จะเป็นคนที่เสียอะไรน้อยที่สุด เช่นพระพุทธเจ้าของเรา ไม่รู้คิดถูกหรือไม่

ผมขออนุญาติ นำความคิดเห็นของไลก้าทีมไปไส่ไว้ในบันทึกการประชุมนะครับ ตลอดมาผมคิดว่าทางไลก้าทีมเป็นตัวอย่าง เป็นต้นแบบ ของผู้อนุรักษ์ไก่ป่าไทยได้ชัดเจน และดีที่สุด มีความพร้อมในทุกๆเรื่อง แต่ขอร้องอย่าพูดอีกเรื่องที่จะ"หาทางลง" อันนี้พวกเราไม่ให้ท่านลงครับ

ในโลกของอินเตอร์เนต เราต้องยอมรับความจริงอย่างหนึ่งว่าเป็นโลกของคนที่รักจะอยู่หน้าคอมป์ ติดต่อกันด้วยแป้นพิมพ์ จะให้เดินทางไปไหน มาไหน ประชุมอะไร มีน้อยคน ที่จะว่าง และอยากจะไป เป็นเช่นนี้ ถึงเราจะมีสมาชิกเป็นร้อย เป็นพัน เวลารวมพล อาจมีคนมาแค่ ๖ คน ไม่ไช่เรื่องแปลก เพราะไม้ต้นใหญ่ ย่อมมีแก่นกระพี้ที่แข็งแรงอยู่แกนกลางน้อยนิด ขอเพียงแก่นกระพี้นี้ แข็งแรงเกาะติดกัน ก็จะชูต้นยืนหยัดสู้ลมฝน ไปชั่วตาปี ดังนั้นไลก้าทีมต้องตระหนักเอาไว้เสมอว่าท่านเป็นหนึ่งในแก่นกระพี้ที่ว่านั้นครับ...ใครจะมา ใครจะไป ตามสดวก แต่แก่นต้องอยู่

เรียนคุณหมู
ปัจจุบันโลกอินเตอร์เนตก้าวหน้าไปมาก เรามาใช้อินเตอร์เนตให้เกิดประโยชน์ในการประชุมดีไหม? อยู่กันคนละมุมโลกก็ยังประชุมกันได้ไม่ใช่หรือ.? สามารถเห็นหน้าเห็นตากันก็ได้น่าลองดูนะคุณหมู.น่าจะก้าวไปอีกขั้นของชมรมอนุรักษ์ไก่ป่าไทย.
"..เขาว่าโลกเรานี้ต้องมี หยิน หยาง ร้อนเย็นเป็นของคู่กัน ทางไลก้าทีมคงดีใจ ที่จะได้ผมมาเติมเต็มสิ่งที่ขาด...อิอิ " คุณหมูจริงๆแล้วร้อนกับเย็นไม่ใช่ของคู่กันแต่เป็นของ"ตรงกันข้ามกันต่างหาก" มืดตรงกันข้ามกับสว่าง, ถูกตรงกันข้ามกับผิด, กลางวันตรงข้ามกับกลางคืน...ฯลฯ.ความสมดุลย์ของชีวิตไม่มีใครเติมเต็มให้กันได้. ขอขอบคุณ คุณหมูที่มีความปราถนาดี.มีความยินดีและดีใจทุกประการ.ก่อนอื่นก็คงต้องบอกและทำความเข้าใจสักนิดว่า "พลังงานที่นำมาใช้ในการขับเคลื่อนส่วนใหญ่เป็นพลังงานความร้อนเกือบทั้งสิ้น" แม้แต่พลังงานนำ้,พลังงานลมก็ต้องมีความร้อนไม่เช่นนั้นนำ้ก็จะเป็นนำ้แข็ง ลมก็จะไม่เคลื่อนไหวจริงไหม.?คุณหมู..จะตีเหล็กขึ้นรูปก็ต้องเผาไห้ร้อน...ถ้าคุณหมูคิดว่าไลก้าทีมใจร้อนเกินไป...ก็ขอบอกว่าลองดูใหม่ว่า "ร้อนหรือเร็ว" (ดูใหม่ได้) แล้วคุณหมูจะได้ช่วยถูกทาง.อะไรก็แล้วแต่จะไปทางเดียวกันได้ก็ต้องมีอะไรที่คล้ายๆกัน พลังงานความร้อนก็ไปกับพลังงานความร้อนจึงจะเสริมกัน แน่นอนบางครั้งอาจต้องมีการหล่อเย็นบ้างเมื่อจำเป็น...เร็วก็จะคู่กับเร็วจึงจะเสริมกัน..แต่ไม่ใช่เป็นการเติมเต็มแต่เป็นการไปด้วยกันอย่างพร้อมเพรียงกันไม่ลำ้หน้า-ไม่หล้าหลัง...จึงจะดีคุณหมู. คุณหมูเป็นทั้งคนเก่งและคนดี เป็นคนขยันไม่ใช่คนขี้เกียจ..ไม่ไช่เป็นคนผลัดวันประกันพรุ่ง..คุณหมูเป็นคนที่มีขั้นมีตอนที่เป็นระบบระเบียบมากต่างหาก(บางครั้งจึงดูเหมือนจะช้า)..คุณหมูเป็นคนช่างฝัน..ที่พูดมาคงถูกใช่ไหม.?คุณหมู..คุณหมูเป็นศิลปิน..เป็นนักคิดนักฝัน คุณหมูมาสายปราชฌ์.อย่าถ่อมตัวเลย...สวนสมาชิกไลก้าทีมเกือบทุกคนมาสาย..บู้.

....คุณหมูต้นไม้ใหญ่แก่นกับกระพี้ต้องไปด้วยกัน. แก่นจะแข็งแกร่งเพียงใดก็ตามถ้าไม่มีเนื้อ,ไม่มีเปลือก,ไม่มีกระพี้ที่ดีที่สมบูรณ์ต้นไม้ต้นนั้นย่อมอยู่ไม่ได้ แก่นก็อยู่ไม่ได้..แต่มีต้นไม้มากมายอยู่ได้โดยไม่ต้องอาศัยแก่น..ขอเรียนคุณหมูอีกครั้งว่าไลก้าทีมขอเพียงเป็นยอดอ่อนๆไม่ใช่ทั้งแก่นและกระพี้..."ตัวชมรมอนุรักษ์ไก่ป่าไทยต่างหากที่เป็นแก่นของการอนุรักษ์ "...ทุกๆคนที่เข้ามาอาสาว่าจะร่วมกันอนุรักษ์ไก่ป่าไทยนั่นละคือแก่น (ยกเว้นไลก้าทีมที่ขอเป็นยอดหรือแขนงกิ่ง) คนที่อยู่ภายนอกชมรมฯที่ในอนาคตเขาอาจช่วยสนับสนุนชมรมฯด้านเงินทุนบ้าง,ด้านประชาสัมพันธ์บ้าง,ด้านดำเนินการต่างๆบ้าง..เขาเหล่านั้นจะเป็นเปลือกเป็นกระพี้ให้กับชมรมฯ. " คุณหมูมีเจอก็ย่อมมีจากเป็นเรื่องธรรมดา เมื่อถึงโอกาสเหมาะสมต้องมีการกล่าวอำลาแน่นอน..."

หมายเหตุ..
ที่กล่าวมาทั้งหมดไม่ได้มีเจตนาที่จะกล่าวล่วงเกินหรือเป็นการกล่าวกระทบแต่อย่างใด.ถึงแม้นถูกประชดประชันบ้างก็ไม่ถือสา. ความตั้งใจก็อยากเห็นงานการอนุรักษ์ขับเคลื่อน. อยากใช้ประสบการณ์ที่สั่งสมมาตลอดชีวิต ทุ่มเทให้กับงาน(อนุรักษ์ธรรมชาติ)ที่ชอบเป็นชีวิตจิตใจอีกครั้ง.ในชีวิตพอมีประสบการณ์และความรู้ความสามารถอยู่บ้างทำงานก็ประสบผลสำเร็จมาตลอด (แต่น่าเศร้างานอนุรักษ์ไก่ป่าทำไม.?ถึงทำยากทำเย็นจริงๆก็ไม่รู้.ทั้งๆที่ดูแล้วไม่น่ายาก..) จึงอยากจะเอาความรู้ทั้งหมดมาประยุกต์มาใช้ให้เป็นประโยชน์กับชมรมฯ.จริงๆอยากเจอคุณหมูสักครั้งมานั่งคุยกัน

จะขอกล่าวไว้อีกสักหน่อย
ก็เหมือนที่คนไทยสมัยนี้รับเอาวัฒนธรรมตะวันตกมาใช้
จนลูกหลายหรือคนรุ่นใหม่บางคนผมว่าตอนนี้บางคนนะไม่รู้ว่าวัฒนธรรมไทย
เป็นอย่างไรบ้าง หรือ บางคนอาจไม่เคยเข้าวัดไหว้พระด้วยซ้ำ
ไก่ป่าก็เช่นกันถ้าผสมกันอย่างนี้ผมว่าไม่นานครับเป็นไก่ต่อหมด
เลือดไก่ต่อมันแรงครับอิๆๆๆ
แต่ผมคนนี้แหละครับจะยังคงอณุรักษ์วัฒนธรรม (และจะเลี้ยงแต่ไก่ป่าแท้ไว้ให้
ลูกหลานไว้ดู)
ไทยไว้ให้ลูกหลานไว้ดูและใช้ชีวิตในสังคมปัจจุบันครับ
แต่ถ้าจะอนุรักษ์แล้วเป็นลูกผสมผมว่าไม่ต้องอนุรักษ์ก็ได้ครับเพราะถึงไม่อนุรักษ์
ลูกผสมมันก็อยู่ในธรรมชาติอย่างนี้ต่อไป และของแท้ก็จะหมดไปเรื่อยๆในที่สุด
การอนุรักษ์ใน อุดมคติของผมคือการที่จะรักษาของที่จะกำลังจะหมดไปให้
ดำรงค์อยู่สืบไปไม่หมดสิ้น
ก็เช่นไก่ป่าแท้กำลังจะหมดไปในธรรมชาติ เพราะการผสมข้ามเผ่าพันธุ์ของทุกวันนี้
จนอาจทำให้ไก่ป่าในอนาคตอาจจะเปลี่ยนหน้าตาไปได้ครับ ก็อย่างที่พูดไปถ้าเกิด
ไม่อนุรักษ์ผมว่าไก่ในธรรมชาติก็ยังคงมีอยู่ต่อไปตราบใดที่ยังมีป่าอยู่แต่ในอนาคต
ลักษณะไก่ป่าอาจจะเปลี่ยนไปก็ได้
ก็จะขอกล่าวไว้แค่นี้แล้วกันครับ
แต่อย่าเปลี่ยนชื่อจากชมรมอนุรักษ์ไก่ป่า เป็น ไก่ต่อ น๊ะครับอายเขาแย่
ชมรมไก่ป่าก็ยังทำหน้าที่ของชมรมต่อไป
ผมก็จะยังทำหน้าที่ของผมต่อไป หวัดดีครับ

ตอบคุณ เอ๊กซ์
คุณเอ็กซ์ คงเพิ่งเข้ามาในชมรมของเรา และไม่เคยศึกษาแนวทางและวิถีของชมรมตั้งแต่ต้นว่ามันมีการพัฒนาไปอย่างไร เลยคิดว่าชมรมไก่ป่ากำลังจะเปลี่ยนเป็นชมรมไก่ต่อไปเสียแล้ว
ในชมรมเราทุกคนมีหน้าที่ทำกันไปตามถนัด เช่น

- กลุ่มไลก้าทีม เพาะเลี้ยงไก่ป่าแท้ เพื่อส่งต่อไปยังสวนสัตว์ของชาติที่ไม่มีไก่ป่าแท้ สนับสนุนในการทำธนาคารไก่ป่าของน้องเจ เพื่อดำรงรักษาสายพันธุ์ไก่ป่าแท้จากการเพาะเลี้ยงสายพันธุ์จากในป่าเอาไว้ให้ลูกหลาน
- น้องดงไผ่ ทำการศึกษาในเรื่องการปนเปื้อนของสายเลือดไก่ป่าแท้กับไก่ต่อเพื่อสนับสนุนการอนุรักษ์ โดยพยายามสังเกตุถึงความแตกต่างของลักษณะ ไก่ป่าแท้ ไก่ป่าลูกผสม ๕๐ และ ๗๕ และต่อๆไป

นี่เป็นสองกลุ่มใหญ่ๆ กล่าวคือ กลุ่มไลก้าทีม ทำหน้าที่อนุรักษ์สายพันธุไก่ป่าแท้ กลุ่มดงไผ่ทำการศึกษาเรื่องการปนเปื้อนของสายเลือด
ทั้งสองกลุ่มนี้ผมคิดว่ามีความสำคัญไม่น้อยไปกว่ากันเลย เพราะกลุ่มไลก้าทำหน้าที่พิทักษ์ไก่ป่า กลุ่มดงไผ่จะตรวจสอบว่าไก่ที่เราจะพิทักษ์นั่นแท้หรือไม่แท้

คุณเอ็กซ์กล่าวว่าจะทำหน้าที่รักษาไก่ป่าแท้ต่อๆไป คุณรู้ได้อย่างไรว่าไก่ที่คุณเลี้ยงเป็นไก่ป่าแท้มีอะไรเป็นสิ่งยืนยันครับ ขณะนี้แค่ไก่ป่าลูกผสม ๗๕ ของดงไผ่ ก็ดูยากแล้ว หากลูกผสมสายเลือดมากกว่านั้นพนันเลยว่าคุณมีสิทธิดูพลาด

ในตอนแรกๆที่พวกเราช่วยกันทำเว็บนี้ เราบอกว่าไก่ป่าแท้ต้อง เป็นอย่างโน้น อย่างนี้ ตามที่เห็น แต่มาตอนนี้จากการศึกษาของดงไผ่เราชักไม่แน่ใจแล้วว่าที่เราเขียนไว้มันจะละเอียดพอ จึงสนับสนุนดงไผ่ให้ทำการวิจัยเรื่องนี้ต่อๆไป บางทีเราอาจต้องลงลึกถึง ดีเอ็นเอ ใครจะรู้

อนึ่งไก่ป่าลูกผสมของดงไผ่ๆไม่เคยคิดจะเอาไปปล่อยป่า หรือเอาไปให้สวนสัตว์เลย พวกเรารู้อยู่เสมอว่าผสมเพื่อศึกษา ดังนั้นเป็นไปไม่ได้ที่ไก่ป่าในป่าจะมีหน้าตาเปลี่ยนไปอย่างที่กล่าวหา

แนวความคิดเรื่องการพัฒนาไก่ต่อให้เหมือนไก่ป่านั้น เป็นเพียงแนวทางหนึ่งที่จะชักจูงให้คนทั่วไปเข้าใจในไก่ป่ามากยิ่งขึ้น เพราะไก่ป่าแท้เราไม่สามารถนำไปโชว์ที่ไหนๆให้คนเห็นได้ ความคิดเรื่องนี้ท่านประธานธงชัยก็เตือนว่าควรคิดให้รอบคอบก่อน เราเองจึงยังไม่ได้กระทำ หันไปพยายามเลี้ยงไก่ป่าแท้ให้เชื่องไปพลางๆ ซึ่งไม่รู้จะทำได้แค่ไหน

การจะอนุรักษ์อะไรต้องรู้ให้แตกฉาน ไม่อย่างนั้นจะตายตอนจบ การอนุรักษ์ไก่ป่าก็เหมือนกัน เราจะรู้สึกอย่างไรถ้าหลงเลี้ยงหลงอนุรักษ์มานานหนักหนาแล้วกลายเป็นไก่ป่าลูกผสม ๗๕ของดงไผ่

ขอให้คิดดูดีๆมิฉะนั้นคุณจะทำหน้าที่อนุรักษ์ไก่ป่าลูกผสมไปโดยไม่รู้ตัว

สวัสดีครับคุณ x_nesher และสมาชิกทุกท่านครับ ขอร่วมเสวนาด้วยคนนะครับข้อตอบเป็นข้อๆ
1.ไก่ป่าลูกผสมที่อาจจะถูก(บางคนหรือบางหน่วยงาน)ปล่อยเข้าป่าไปแล้วนั้นใช้ครับว่าอนุรักษ์คงไม่เหมาะครับ ประเด็นนี้พวกเรากำลังช่วยกันบอกให้หน่วยงานและคนทั่วไปที่ยังไม่รู้ว่าไก่ป่าแท้จริงๆมีลักษณะอย่างไร โดยมีทั้งภาพถ่ายของไก่ป่าแท้ในธรรมชาติและลักษณะนิสัยตลอดจนรายละเอียดเล็กๆน้อยๆของไก่ป่าแท้ เพื่อให้เข้าใจโดยทั่วกันก่อนที่จะปล่อยไก่ป่าหรือที่เข้าใจว่าเป็นไก่ป่าเข้าป่าไป ด้วยเหตุนี้เมื่อเรามีรูปและรายระเอียดของไก่ป่าแท้แล้วเราต้องหารูปและรายระเอียดของไก่ป่าลูกผสมมาเปรียบเทียบกันด้วยครับ ไก่ลูกผสมที่จะทำขึ้นมาก็ไม่ใช่จะทำกันง่ายๆครับ เพาะกันไม่ต่ำกว่า 3 ปีหรือนานกว่านั้นกว่าจะได้ลูกผสมเลือดป่า75%สักชุดขอยกตัวอย่างที่ผมทำมาต้องเก็บประวัติพ่อแม่พันธุ์,ปู่,ย่าไว้ทุกตัวครับทั้งรูปถ่ายและที่มา เพื่อให้การศึกษาประเด็นนี้ได้ผลประโยชน์สูงสุด

2.การที่ไก่ป่าแท้ในธรรมชาติจะลดจำนวนลงนั้นมีอยู่หลายประการเช่น
- การทำลายป่าไม้ เผาป่า แผ้วถาง บุกรุกป่าเพื่อครอบครอง
- การล่าไก่ป่า
- การเกิดภัยธรรมชาติต่างๆซึ่งอาจส่งผลทางตรงหรือทางอ้อม ( แต่ก็เป็นเหตุทางธรรมชาติ)
- การปนเปื้อนของสายเลือดไก่ป่าแท้กับไก่ต่อหรือไก่บ้าน
- การถูกรบกวนโดยสัตว์นักล่าต่างๆทั้งในธรรมชาติและจากสุนัขและแมวที่มนุษย์เลี้ยงไว้
หัวข้อที่เกิดผลกระทบต่อไก่ป่าและสัตว์ป่าอื่นๆมากที่สุดคือ - การทำลายป่าไม้ เผาป่า แผ้วถาง บุกรุกป่าเพื่อครอบครอง เพราะไก่ป่าจะไม่มีที่อาศัยที่หากิน ที่หลบภัย และที่ขยายพันธุ์ การเผาป่าในช่วงหน้าแล้งที่ไก่ป่ากำลังออกไข่หรือเลี้ยงลูกไก่จะทำลายรังไก่ป่าในธรรมชาติจำนวนมากและลูกไก่ขาดที่หลบภัยจากศัตรู
รองลงมาคือการล่าไก่ป่าด้วยวิธีการต่างๆทำให้ไก่ป่าลดจำนวนลงทันทีและโดยตรง มากน้อยขึ้นอยู่กับวิธีและจำนวนพรานที่ล่า ผลกระทบก็ขึ้นอยู่กับจำนวนไก่ป่าในพื้นที่ว่ามากน้อยเพียงใด หากมีไก่ป่าน้อยอยู่แล้วและยังโดนล่าก็มีโอกาสสูญไปจากพื้นที่นั้นๆเลย ดังเช่นป่าของน้อง ปอนด์ที่ปีๆนึงจะได้ยินไก่ป่าขันเพียง 2-3 ตัว แต่เสียงปืนก็ดังถี่กว่าเสียงไก่ป่าขันเสียอีกคิดแล้วน่าใจหายถึงจะเอาไก่ป่าที่อื่นไปปล่อยมันก็ยังไม่ใช่ไก่ในพื้นที่นั้น เช่นถ้าเราจะเอาไก่ป่หูขาวของตะวันออกไปปล่อยที่ ปัตตานีบ้านน้องแอล จะเป็นอย่างไรลองคิดดูครับ (แต่ถ้าเข้าขั้นวิกฤติแล้วก็ดีกว่าปล่อยไก่ลูกผสมแน่นอน)
การปนเปื้อนของไก่ป่ากับไก่ต่อนั้นจะเกิดผลเสียก็ต่อเมื่อถูกปล่อยเข้าป่าไปหรือไก่ป่าลงมาผสมชายป่าแล้วลูกผสมโตขึ้นหนีเข้าป่าไปผสมกับไก่ป่าแท้ในพื้นที่นั้นซึ่งมีเกิดขึ้นได้แน่นอนแต่ก็ไม่ได้เกิดขึ้นทุกป่าและทุกพื้นที่ครับเป็นเพียงกลุ่มแบงโซนเท่านั้น ขนาดไก่ป่าแท้ๆในป่ามันยังแบ่งโซนกันอยู่เลยครับไม่ปะปนกัน อันนี้ผมศึกษาลงพื้นที่มานานมากและมีสมาชิกหลายๆท่านยืนยันตรงกัน ดังนั้นเราต้องหาทางแก้ไขปัญหาการปนเปื้อนในธรรมชาติกันต่อไปครับ ในบางกรณีการเอาน้ำดีไปเจือกับน้ำเสียก็จะพาลเสียกันไปทั้งหมด ต้องหาทางกันต่อไป

3. สมาชิกทุกๆคนมีความสำคัญกับชมรมทุกคนผมดีใจที่มีสมาชิกใหม่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เปิดใจรับกับข้อมูลใหม่ๆโดยไม่สร้างกำแพงขึ้นในใจเพื่อรับข้อมูลได้เต็มที่อันจะเป็นประโยชน์ในการอนุรักษ์ไก่ป่าแท้ต่อไป เมื่อก่อนนี้อาจจะต่างคนต่างทำกันไปตามถนัดแต่ตอนนี้เริ่มมีการประชุมชมรมอนุรักษ์ไก่ป่าไทยขึ้นแล้ว มีวาระมีการวางแผนการดำเนินงานดังนั้นเราๆอาจจะต้องไปในทิศทางเดียวกันดังที่ท่าน ไลก้าได้แจงไว้อย่างชัดเจนในกระทู้ข้างบนก่อนหน้าครับเราต้องขับเคลื่อนไปด้วยกัน สมาชิกในชมรมจะไม่(ควร)มีการแบ่งโซนแบ่งกลุ่มกันเพื่อแยกแนวทาง แต่ต้องแบ่งกันทำงานซึ่งดังที่คุณหมูกล่าวก็เป็นความจริงโดยแท้ครับกลุ่มทำงานของผมจะเน้นลงพื้นที่จริงศึกษาของจริง อนุรักษ์ไก่ป่าแท้ๆจริงๆในป่าคุยกับพรานเก่าพรานแก่ รู้ถึงวิถีต่างๆของชาวบ้านหรือพรานเก่าๆพื่อที่จะเข้าใจและนำมาซึ่งการอนุรักษ์ไก่ป่าอันเป็นแนวทางที่เราจะเข้าถึงชาวบ้านและพรานทั้งหลายให้หยุดล่าไก่ป่าลงได้ โดยกลุ่มที่ผมศึกษากันไม่ได้เน้นเพาะเลี้ยงไก่ป่าแท้ในกรง(แต่มีบ้าง) เพราะมีป่าที่สมบูรณ์ด้วยไก่ป่าแท้(ย้ำว่าไก่ป่าแท้ครับ)อยู่ในป่าอยู่แล้วให้ป่าและไก่ป่าในธรรมชาติทำหน้าที่ของมันไป เราก็แยกเอาไก่ป่าบางส่วนมาคัดผสมเพื่อศึกษาตามประเด็นก่อนหน้านี้โดยผลพลอยได้ก็คือ การอนุบาลลูกไก่ป่า การทำวัคซีน การควบคุมโรคตลอดจนการรักษาโรคครับ เพราะไก่ป่าไม่ชินกับบ้านเราที่มีเชื้อโรคมากมายการที่จะเพาะไก่ป่าแท้เลยโดยที่ไม่ได้ศึกษาอะไรเลยอาจสูญเสียทั้งเวลาและไก่ป่าแท้ไปได้ครับ ประเด็นนี้ผมเองสูญเสียไก่ป่าแท้ไปแล้วเกือบ 15 ตัวในปีแรกเพราะโรคฝีดาษต้องมานับ 1 ใหม่ พอเข้าปีที่ 2 ทำวัคซีนฝีดาษลูกไก่ป่าก็แข็งแรงแต่มดแดงกัดตายไปหมดอีกสรุป 2 ปีไก่ป่าแท้ตายหมดสมาชิกหลายๆท่านก็พบปัญหาเดียวกันนี้ไม่ว่าลูกไก่ป่าหรือพ่อแม่ไก่ป่าแท้ก็ตายกันไปหลายตัว พูดๆไปไก่ป่าลูกผสมมันคงมีชีวิตคล้ายๆหนูทดลองในกรง แต่คิดดีๆมันก็มีชีวิตของมันเราต่างหากไปกำหนดโน่น นี่ นั่น ทั้งๆที่มันก็อยู่เฉยๆและผลที่ได้อีกอย่างนึงก็คือความสุขของคนเพาะเลี้ยงครับ ลองฝากให้คิดเล่นๆกันครับ ว่าการเพาะเลี้ยง ไก่ชน ไก่แจ้ ไก่ต่อ หรือไก่ป่าลูกผสมในกรงเลี้ยง มีผลกับไก่ป่าแท้อย่างไรในแง่ของการอนุรักษ์ไก่ป่าแท้ในป่า

แค่เข้ามาอ่านก็สนุกครับ