ขอมอบเป็นของขวัญปีใหม่แด่..คุณดงไผ่และสมาชิกทุกๆท่าน...ครับ

ให้มีความสุขตลอดปี ๒๕๕๒ และตลอดไปครับ.

ขอบคุณมากครับผมคุณ ไลก้า ยังไงก็ยังเป็นสุดยอดฝีมือการถ่ายภาพไก่ป่าครับ... สวยโดนใจภาพที่คุณถ่ายแต่ละภาพเหมือนมีชีวิตจริงๆ และแต่ละเฟรมก็บอกถึงเรื่องราวต่างๆได้เป็นอย่างดี...ขอบคุณอีกครั้งครับ โอกาสหน้าถ้ามีโอกาสอยากจะเชิญมาเป็นช่างภาพถ่ายเจ้าไก่ป่าเหลืองขนสีทองๆที่เขาแถวบ้านผมมั่งจัง..ยังไงก็เชิญไว้ก่อนครับ

เรียนคุณดงไผ่

ได้ตั้งใจตั้งแต่เริ่มต้นที่จับกล้องขึ้นมาใหม่ว่าจะถ่ายภาพไก่ป่าใว้เป็นสมบัติของชาติและของชมรมอนุรักษ์ไก่ป่าไทย

คงทำงานนี้ไม่เกิน ๒ปีก็คงวางภาระกิจนี้.ขอเพียงเป็นจุดสนับสนุนเล็กๆน้อยๆเผื่อจะมีประโยชน์อยู่บ้างสำหรับการอนุรักษ์ฯ

และได้ช่วยกันรักษาสมบัติของประเทศชาติให้คงอยู่เพื่ออนุชนรุ่นหลังจะได้รู้จักลักษณะที่ถูกต้องของไก่ป่าอย่างแท้จริง

ภาพทุกภาพที่ถ่ายมามีวัตถุประสงค์ที่จะพยายามเน้นให้เห็นถึง..(ไม่มีวัตถุประสงค์อื่นแอบแฝงหรืออยากแด่นอยากดังครับ)

๑.ลักษณะรูปร่าง สี จุดเด่นที่แตกต่างจากไก่แจ้ฯลฯของไก่ป่าให้ชัดเจนที่สุด เพื่อสำหรับเป็นการศึกษาที่ถูกต้อง
๒.ลักษณะท่วงท่าอากับกริยาสง่างาม ที่เป็นธรรมชาติของเขาอย่างแท้จริง
๓.ลักษณะความสวยงามร่าเริงอิสระของไก่ป่าอย่างเป็นธรรมชาติ
๔.อารมณ์ของภาพเมื่อเห็นแล้วต้องโน้มน้าวให้เกิดความรัก ความเมตตาน่าสงสารในไก่ป่า
๕.แสดงให้เห็นถึง"คุณค่าของไก่ป่า" ควรค่าแก่การอนุรักษ์อย่างยิ่ง
๖.ที่สำคัญที่สุดคือ..ไม่นำเสนอภาพที่เป็นเชิงลบทุกชนิด แม้กระทั่งภาพไก่ป่าที่ถ่ายภาพด้วยวิธีการที่ทำการรบกวนความสงบสุขของพวกเขา.

คุณดงไผ่ครับความจริงแล้วผมไม่ได้มีฝีมือในการถ่ายมากมายอะไรเลยแต่ทว่าใจรักและมีโอกาศดีเท่านั้นเองยังอยู่ขั้นอนุบาลครับ,

ที่ทำอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะเห็นความตั้งใจจริงของท่านสมาชิกของชมรมฯของเรามีความตั้งใจจริงที่จะช่วยกันอนุรักษ์ไก่ป่าครับ.

จึงขอมีส่วนร่วมด้วยช่วยอีกหนึ่งแรงครับ.เรื่องการถ่ายภาพก็ขอเป็นเพียงสะพานหรือบันไดให้ท่านอื่นได้ก้าวข้ามไปครับ...

คุณ leica ครับผมเองได้พยายามอย่างที่สุดที่จะถ่ายภาพไก่ป่าในธรรมชาติที่ป่าแถวๆบ้านผม เดินขึ้นเขาตั้งแต่เช้าจนถึงยอดเขาเกือบๆเที่ยงโดน
ทั้งหมามุ๋ยนำตาแทบร่วงคันสุดๆต้องใช้ฝุ่นบนภูเขาทาตัว.. เพราะผมกะจะเดินสำรวจที่ใหม่ๆก่อนครับที่ที่ยังไม่มีใครไปถึง ผลปรากฎว่า
รอยคุ้ยเพียบ ถ่ายภาพไม่ได้สักทีเนื่องจากไก่ป่าจะหลบตามพุ่มไม้ในช่วงเวลานี้พอเสียงดังกรอบแกรบก็บินหนีหมดเลยครับ บนเขาเป็นป่าไผ่ครับ
มากกว่า80%ของไม้ทั้งหมดที่ขึ้นอยู่ใบไผ่ร่วงลงคลุมพื้นดินจนหมดมองดูสวยงามมากๆครับ ผมนั่งเล่นนอนเล่นไปเรื่อยรอจน 15.30 น.
เจอที่ที่มีรอยคุ้ยมากๆลองมานั้งซุ่มถ่ายรูปดูปรากฎว่าได้ยินเสียงเดินเหยียบใบไม้ของไก่ป่า แต่กล้องผมมันกล้องตลาดครับเป็นดิจิตอลธรรมดา
ซูมไม่ไกล เห็นไก่ป่าเดินเข้ามาระยะประมาณ 15 เมตรเองเป็นไก่ป่าสีขนสร้อยคอทองสวยมากๆ หางชัยมันยังไม่สุดเลยครับ กดชัดเตอร์ไป 1 ที
กล้องเจ้ากรรมก็ช้าจริงๆเลยได้มาแค่นี้เองครับ (แต่ผมก็ภูมิใจมากๆครับที่มันเป็นภาพถ่ายไก่ป่าที่อยู่ในธรรมชาติจริงๆตัวแรกในชีวิตของผม)
และมันก็บินหนีไปสักพักเข้ามาอีก 2 ตัวตัวผู้ครับถ่ายไม่ทันบินอีกตามเคย สุดท้ายก็กลับบ้านเพราะอุปกรณ์ไม่อำนวย แต่โอกาสหน้ารับลองต้องดีกว่านี้ครับผม

ขอให้คุณดงไผ่ประสบกับความสำเร็จในสิ่งที่ตั้งใจและมุ่งมั่นครับ.

มาดจ่าฝูง