thaijunglefowl

ไก่ป่า

ไปย้อนดูภาพไก่ป่า 7-8 ตัวที่คุณ bantam เอามาลงไว้
แจ่มมากเลยครับ

สวยงามจริงครับ คุณbantum

ไก่ป่าตัวเมีย

ชอบมากครับ ภาพนี้ คุณbantum สุดยอด

ขอบคุณครับสำหรับรูปไก่ป่าสวยๆ ส่วนตัวผมชอบรูปไก่ป่าบองคุณ bantum มากๆครับเพราะเป็นป่าไผ่ ไก่ป่ามีลำตัวเพรียวบอบบางและไก่ป่าสีเดียวกับบ้านผมครับ(ในเขา) สีไก่ป่าตัดกับไบไผ่แห้งที่ร่วงอยู่บนพื้นดินมีลมพัดขนไก่ป่าเบาๆแสดงถึงถึ่นอาศัยที่เปิดโล่งและมีความสูงเป็นเอกลักษณ์ที่สวยงามของป่าไผ่ แสดงว่าเขาค่อนข้างลาดชันเพราะมีลมพัดปะทะ ถ้ามีโอกาสอยากเชิญมาถ่ายรูปไก่ป่าที่บ้านผมจัง

ผมก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน ซักวันผมอาจต้องมีโอกาสขอรบกวนคุณดงไผ่พาไปถ่ายรูปไก่ป่า ถึงถิ่นคุณดงไผ่บาง ถึงแม้ตอนนี้อาจยังเป็นไปไม่ได้เพราะยังไม่มีเวลา....ที่เอื้อให้ ใน 1เดือนผมมีอย่างมากที่สุดผมก็มีโอกาสเข้าป่าแค่เสาร์-อาทิตย์ บางสัปดาห์หากมีธุระก็ไม่ได้ไป.......... รู้สึกว่าเวลาแห่งความสุขมันน้อยเหลือเกิน วันลางานผมก็ไม่ค่อยเหลือครับ การออกไปถ่ายรูปต่างจังหวัดหลายวัน คงยังเป็นไปไม่ได้ในปีนี้ ถึงแม้ว่า ช่วงเวลาที่ว่าง ผมโหยหามันอย่างมากครับ ผมไม่เคยรับโทรศัพท์ใครที่โทรมาหาผมเสาร์-อาทิตย์ ถึงแม้ว่าผมจะอยู่ในป่าบางจุดที่สัญญานรับได้ พวกที่สนิทกันจะเข้าใจผมดี ผมรู้สึกว่าเวลาแค่ 2 วันมันก็น้อยมากๆแล้ว อย่ามากวนความสุขผมเลย เวลาเจอไก่ป่า ยิ่งถ้าถ่ายรูปได้ด้วย วันนั้นข้าวที่เตรียมไปบางครั้งไม่ได้กินเลย... อันนี้ละมั้งที่เขาเรียกว่า.....มันอิ่มอกอิ่มใจครับ.... คุณดงไผ่ชอบรูปไก่ป่าคล้ายผมครับ ในแง่ที่เวลาถ่ายต้องเห็นที่อยู่อาศัยเขาด้วย รูปที่ผมถ่ายตอนหลังๆ ผมมักจะทำให้เห็นแหล่งที่อยู่มันด้วย เพราะมันทำให้คิดได้ต่อ จิตนาการต่อไปได้อีก แค่เห็นรูปๆเดียว อย่างเช่นที่คุณดงไผ่กำลังวิเคราะห์รูปผมอยู่ เห็นไหมครับว่ามันเป็นเช่นนั้นจริงๆ แล้วอนาคตคงได้เจอกัน โดยเฉพาะคุณหมู คงไม่นานน่าจะมีโอกาสร่วมทริปกัน อยากจะบอกผ่านไปยังอ.ธงชัยด้วยว่าที่ท่านยังไม่ว่างทำหนังสือไก่ป่าตอนนี้นั้น ด้านหนึ่งก็เป็นประโยชน์กับผมมากๆนะครับ เพราะผมจะได้มีเวลาเก็บรูปไก่ป่าไปเรื่อยๆ ให้ได้สมบูรณ์ยิ่งๆขึ้น....

ครับผมคุณ bantum ครับผมเข้าใจดีว่าการที่เราได้ทำสิ่งที่เราชื่นชอบนั้นมันคือเวลาแห่งความสุขครับซึ่งมันมักจะผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน ในปีนี้ผมเองก็คงไม่มีเวลาเหมือนกันครับโดนเฉพาะเดือนกุมภาพันธ์-เมษายน ปี 52 นี้เพราะแฟนผมจะคลอดน้องพอดีเลยครับคงไม่ได้ออกสำรวจป่าเหมือนที่ตั้งใจไว้ได้เต็มที่นักเนื่องจากต้องอยู่ที่กรุงเทพฯดูแลแฟนและน้องน้อยครับ...แต่รับรองครับสักวันเราต้องได้ออกไปเดินป่าและถ่ายรูปไก่ป่าด้วยกันครับผมจะอยู่ชมรมนี้ให้นานที่สุดครับเพราะสิ่งที่ผมรักในชมรมนี้ไม่ใช่แค่ไก่ป่าอย่างเดียวแต่รวมถึงพี่ๆน้องๆสมาชิกทุกคนในชมรมนี้ด้วยครับ

วันนี้ตั้งใจ "ขุด" กระทู้นี้ขึ้นมาครับ เป็นกระทู้ที่มีค่ามากกระทู้หนึ่งของพวกเรา
(น่าจะแบ็คอัพไว้หน่อยก็ดีนะครับคุณหมู กลัวจะมีปัญหาแล้วหายไป หาไม่ได้แล้ว)

ตั้งใจไปถ่ายภาพไก่ป่ามาให้ชม แต่สองครั้งแล้วที่ล้มเหลว
กว่าจะถ่ายมาได้แต่ละภาพ ยากจริงๆ อย่างที่คุณ bantam ตั้งกระทู้ครับ
จริงๆ แล้วป่าที่ไปมา สำหรับมืออาชีพอย่างคุณ bantam คงไม่ยากครับ
เพราะเป็นป่าโปร่งที่เต็มไปด้วยต้นไผ่

แต่สำหรับมือใหม่อย่างผม กับการทำบังไพรไม่ดีนัก
กับเจ้าบ้านที่ทำหน้าที่วางไก่ต่อ ยังไม่ได้สักภาพเลย
ได้แต่ภาพ บังเอิญเห็น ของแม่ไก่ตัวหนึ่งที่เดินผ่านกอไผ่แล้วเจอ

โดยที่แม่ไก่ก็เนียนมากๆ ไม่ขยับ พวกผมก็เลยแอบเนียน ทำแบบว่าไม่เห็นกันน๊ะ
กดรูปมาให้ดู แค่มุมเดียวครับ หลายมุกกลัวว่าจะบินหนีเสีย

ภาพสดๆ ร้อนๆ เมื่อวาน (17/4/52) แล้ววันนี้ตั้งใจจะไปดูอีกรอบ แต่เป็นเรื่องที่น่าประหลาด
ทั้งไก่ ทั้งไข่ หายไปแล้วครับ ทิ้งไว้แต่รังว่างเปล่า
ก็ได้แต่สันนิษฐานกันไปครับ ใครพอมีประสบการณ์ก็เล่ากันฟังนะครับ






ลองซูมภาพมาใกล้ๆ ครับ จริงๆ อยากเห็นหงอนจักรของตัวเมียครับ แต่ใบไผ่มันบังนิดหน่อย
แต่ก็ยังพอเห็นภาพบ้างครับ

ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ครับคุณเจ....
ทุกตารางนิ้วในป่ามีเจ้าที่เจ้าทางดูแลอยู่ครับ....ผมอยากให้ไปดูอีครั้งครับ
แล้วคุณเจ คุณหมู คุณดงไผ่จะไม่เชื่อสายตาตัวเองครับ...ว่าแม่ไก่ตัวสวยยังอยู่ที่เดิม
พร้อมไข่ครับ...ดูเหมือนเป็นเรื่องงมงายแต่เป็นความจริงครับ...

ใช่ครับเจ้าป่าเจ้าเขา.เขาดูแลอยู่แต่ได้เห็นมากับตาเลยครั้งนี้"งง"ซิครับทั้งผมคุณหมูและคุณเจลองคิดดูครับจะไม่ให้งงได้ไงเจอแม่ไก่ป่าตัวนี้กกไข่อยู่ตอนประมาณ 5 โมงเย็น เขาลูกนี้ต้องผ่านเข้าทางเดียวโดยต้องผ่านมาทางบ้านลุงพงษ์(ลุงเลี้ยงควายเฝ้าพื้นที่ให้นานทุนที่กำลังจะมาจับจองที่หุบเขาแถวๆนี้ )ระยะทางไกลพอสมควรถ้าไม่สนิทกับแกผ่านด่านยากครับแต่กับผม...สบายมากเข้าได้ตลอดเวลาอิๆ และตอนที่เจอแม่ไก่ป่ากกไขอยู่เรา 3 คนก็ท่าใหนท่านั้นผมเองบอกว่า"อย่าเพิ่งขยับตัวครับให้แกล้งทำเป็นมองไม่เห็นจากคำแนะนำของอาจารย์ธงชัยและก็ไดผลครับแม่ไก่ป่ายังคงนิ่งคุณเจที่เดินเลยไปแล้วประมาณ5 ก้าวต้องถ่ายแบบท่าฝืนธรรมชาติ(เอาไปเลยเต็ม10คะแนน )เพราะถ้าหันมากลัวแม่ไก่ป่าจะตกใจบินไปผมอยู่ห่างแม่ไก่ป่าแค่ 3 ก้าวซึ่งตรงกับแม่ไก่ป่าพอดีคุณหมูอยู่หลังผม 2 ก้าวผมเห็นว่ายัมีจอมปลวกเล็กๆบังอยู่เลยให้คุณหมูค่อยๆเดินมาที่ผมเพื่อจะได้เห็นชัดๆเจกดไป5-6 ครั้งและเราก็เดินออกมาแบบปกติจากนั้นรุ่งขึ้นเวลาประมาณ 5 โมงเช้ากลับไปเจกะว่าจะถ่ายให้ชัดๆกลับต้องงงเพราะภาพที่เห็นคือแม่ไก่และไข่ในรังหายไปแบบไร้ร่องรองไม่มีแม้แต่เศษเปลือกไข่เล็กๆหรื่อรอยทำลายรัง...อย่างเดียวที่ผมคิดได้คือฝีมือคน"แต่จากการสอบถามคนเฝ้าทางเข้าภายหลังไม่มีคนผ่านมาเลยประกอบกับการที่จะเจอแม่ไก่ป่าตัวนี้ในเขาต้องบังเอิญจริงๆ...ก็ได้แต่คิดไปครับเลยกะว่าครั้งหน้าถ้าเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ขึ้นอีกคงต้องเอาไข่มาฟักเองครับไม่งั้นเสียเปล่าแน่นอนครับใครเคยเจอเหตุการณืแบบนี้บ้างใหมครับ

สนุกตื่นเต้นดีจริงครับ และผมขอชมภาพนี้ไม่รู้ว่าเป็นฝีมือคุณเจครับใช่ไหมครับ เป็นภาพที่จะ

ทำให้หนังสือไก่ป่าเมืองไทยสมบูรณ์ แบบสุดๆ ผมใฝ่ฝันภาพนี้มานานแล้ว ไม่รู้ว่าพวกเราเข้า

ขั้นมืออาชีพตั้งแต่เมื่อไหร่ ดีจริงๆ สำหรับหนังสือ ไม่อยากจะบอกว่าตอนนี้มีงานมากจริง แต่

ดูแล้วคงต้องปรับปรุง เนื้อหาบ้าง เช่นบทสุดท้ายกลุ่มอนุรักษ์ต้องเขียนใหม่ เอาเรื่องกลุ่มของ

พวกเรานี่แหละเพราะเป็นปัจจุบัน กลุ่มอื่นก็เล่าเพียงประวัติศาสตร์สั้นๆ และขอเชิญ

คุณหมูช่วยเขียนบทนี้ให้หน่อยครับ แล้วจะส่งบทเดิมไปให้ตามที่อยู่นะครับ

บางทีไม่มีเวลาได้ไกล้ชิดกับธรรมชาติอย่างที่ใจปรารถนาก็อาศัยอ่านเอาจากที่เพื่อนๆเขียนเล่าก็มีความสุขแล้วครับ
คุณแบนตั้มครับเอาเป็นว่าฤดูกาลหน้าถ้า คุณดงไผ่ว่างจะพาพวกเราไปก็อยากให้ไปกัน ผมเองรู้ว่าไปหลายคนโอกาสที่จะเจอไก่ป่าก็ยิ่งน้อย ผมขอสมัครเป็นคนคอยระวังไพรอยู่ตีนเขาก็ได้ครับ ปล่อยให้พวกเซียนๆเข้าไปต่อไก่ด้วยกล้องเอามาดูกัน
บ้านคุณดงไผ่ เมื่อแรกผมนึกว่าคงอยู่ในป่าดงพงไพรลึกและทึบ แต่ผิดคาดเลยครับ สะดวกสบายเหมือนอยู่ในเมืองทั้งๆที่ถิ่นของไก่ป่าก็อยู่แค่ไม่ไกลเลย นับว่าดีที่สุดสำหรับนักเดินป่าสมัครเล่นอย่างผม ส่วนคุณดงไผ่ก็ดูแลเพรียบพร้อมในเรื่องหลับนอน ยอมเสียสละลงไปนอนกับพื้นให้พวกเรานอนสบายข้างบน สังเกตุดูดงไผ่นอนไม่หลับทั้งคืนตื่นเต้น และปลุกพวกเราเช้ากว่ากำหนดเลย ผมก็ดีใจคิดมานานว่าตัวเองบ้าไก่ป่าอยู่คนเดียว มาได้พบเจอะเจอพวกพ้องในเวบนี้ ทำให้เหมือนพบขุมทองก็ไม่ปาน อย่างไรอยากเจอพวกเราในป่าเร็วๆครับ เพราะไม่รู้สังขารตัวเองจะอำนวยได้อีกแค่ไหน
เรื่องให้เขียนอะไรนั้นคุณธงชัยส่งมาเลยครับ ผมยินดีทำสุดความสามารถ อยากเสนอให้คุณห้วยเหิงช่วยขัดเกลาด้วยเพราะคารมของท่านมีเสน่ห์และน่าอ่าน น่าติดตาม หนังสือไก่ป่าเราก็คงสุดยอด
แน่นด้วยเนื้อหาสาระ
อุดมด้วยรูปภาพงามๆที่หาดูยาก
น่าอ่านน่าติดตามด้วยข้อเขียนที่มีเสน่ห์
เราทำได้แน่นอนและไม่จำเป็นต้องรีบร้อนเพราะคงไม่มีใครคิดทำแข่ง เมื่อเสร็จแล้วเราอาจจัดงานเปิดตัวหนังสือกันสนุกๆ ถือเป็นการได้พบปะกันก็ดีนะครับ

เห็นคุณเจกลัวกระทู้นี้หายเลยแปะเอาไว้ให้ครับ

จะไปฉลองที่ไหนครับคุณหมู...ที่ไปเห็นไก่ป่าที่คุณหมู คุณเจและคุณ
ดงไผ่ไปมาดีไหมครับ...